Τα στερεότυπα και οι ιδεολογικές ισοπεδώσεις

Το να χρησιμοποιεί κάποιος το φύλο ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό ενός ατόμου προκειμένου να μειώσει την αξιοπιστία του ή τη δύναμη των επιχειρημάτων του είναι απλώς σεξισμός. Και, βέβαια, η οποιαδήποτε αναπαραγωγή σεξιστικών προτύπων για να αντιπαρατεθεί κανείς με κάποιον άλλον, όχι μόνο αναπαράγει τις κυρίαρχες δομές εξουσίας του συστήματος όπως η πατριαρχία, αλλά αποτελεί και την πλέον ύπουλη πρακτική, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε πολιτικά θέματα. Καταλήγει δε, αντί να επιτύχει να μειώσει τα επιχειρήματα του αντιπάλου, να μειώνει τα επιχειρήματα αυτού που χρησιμοποιεί τη σεξιστική επίθεση για πολιτικούς λόγους.

Μια τέτοια περίπτωση παρουσιάστηκε τις τελευταίες ημέρες με την περίπτωση της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ. Το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ μας έχει συνηθίσει σε επιθετικές και απαξιωτικές δηλώσεις το τελευταίο διάστημα. Μετά από κάθε τέτοια δήλωσή της, λοιπόν, όλο και κάποιος -για πλάκα, και καλά...- ανεβάζει στο Ίντερνετ τη γνωστή, γυμνή της φωτογράφιση, αφήνοντας υπονοούμενα περί της «ηθικής» της. Με το να παρουσιάζει κανείς μια γυμνή φωτογραφία κάποιου με τον οποίο έχει μια αντιπαράθεση για ένα άλλο θέμα και μάλιστα πολιτικό, με το να εστιάζει δηλαδή όχι στις πολιτικές απόψεις αλλά στη γυμνή σάρκα, είναι σαν να υπονοεί ότι μια γυναίκα που φωτογραφίζεται γυμνή δεν είναι δυνατόν να την πάρει κανείς στα σοβαρά, οπότε οι απόψεις της είναι εξ ορισμού απορριπτέες.

Ιστορικά, κάθε φορά που υπήρχε μια διεκδίκηση από το γυναικείο κίνημα για περισσότερη ελευθερία, δικαίωμα ψήφου, χειραφέτηση κ.λπ., η επίθεση που δέχονταν όχι μόνο οι γυναίκες που κινητοποιούνταν αλλά και όλες οι γυναίκες αδιακρίτως είχε να κάνει με το φύλο τους και την «ηθική» τους, την «ηθική» όπως ορίζεται από τη χριστιανική εκκλησία -προνομιακό διαχειριστή του πανίσχυρου ιδεολογικού εργαλείου της θρησκευτικής πίστης- προς όφελος της εκάστοτε εξουσίας και στόχευε μεταξύ άλλων στη ρίζα της ανθρώπινης ύπαρξης, που είναι το σώμα και η αυτοδιάθεσή του. Η διαιώνιση σεξιστικών προτύπων από αριστερούς ανθρώπους (που συχνά γίνεται με εξαιρετική ελαφρότητα) αποτελεί πολύ μεγάλη αντίφαση, η οποία υποβαθμίζει όχι μόνο την πολιτική ως σκέψη και πράξη, αλλά ακυρώνει θεμελιώδη απελευθερωτικά προτάγματα της Αριστεράς.

Η περίπτωση της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ είναι η πιο πρόσφατη από μια σειρά τέτοιων παραδειγμάτων που μπορεί κανείς να αντλήσει από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι σεξιστικές επιθέσεις δεν είναι οι μόνες. Συχνά έχουμε ομοφοβικές επιθέσεις, όπως αυτή στον γνωστό τραγουδιστή Πέτρο Γαϊτάνο την επαύριο των δηλώσεών του για την υποστήριξη της Χ.Α. Εναντίον του σηκώθηκε ένα τεράστιο κύμα αντίδρασης, πολλά από τα σχόλια όμως, συχνά από αριστερούς ανθρώπους και χωρίς καμία αντίδραση από τους υπόλοιπους, δεν αφορούσαν τις φιλοφασιστικές του απόψεις, αλλά την εκτίμηση ότι είναι ομοφυλόφιλος.

Η χρησιμοποίηση σεξιστικών και ομοφοβικών αναφορών σε μια πολιτική αντιπαράθεση αναπαράγει την κυρίαρχη ιδεολογία. Σύμφωνα με αυτήν, οι γυναίκες και οι ομοφυλόφιλοι είναι πλάσματα αδύναμα στο σώμα και, κατ' επέκταση, στο πνεύμα και άρα ανάξια να συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο. Πρόκειται για σύνδεση που χρησιμοποιείται στις μέρες μας κατά συρροή και από το δεκανίκι του συστήματος που αποτελούν τα φασιστικά κόμματα. Αρκεί κανείς να θυμηθεί, σε αντιπαραβολή με την περίπτωση Γαϊτάνου, τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλ. Παναγιώταρο έξω από το θέατρο Χυτήριο να αποκαλεί τους ηθοποιούς της παράστασης Corpus Cristi «γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες»...

Για την Αριστερά αποτελεί αξιακό ζήτημα να καταπολεμά αυτή τη ρητορική και την πρακτική και όχι να την αναπαράγει. Γιατί ουσιαστικά η αναπαραγωγή αυτή αποδυναμώνει το οποιοδήποτε αξιακό πλεονέκτημά της και οδηγεί στο λάθος συμπέρασμα ότι όλοι είναι ίδιοι. Στη συγκυρία που βρισκόμαστε, από την αδυναμία της Αριστεράς να πείσει για το ιδεολογικό της πλεονέκτημα, κερδισμένος θα βγει μόνο ο φασισμός.

Δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 24 Ιανουαρίου 2014

Οροθετικοί και μνημόνιο

Πριν από μερικές ημέρες, στις 24-7-2012 έμαθα για έναν γνωστό που είναι οροθετικός ότι βρίσκεται στο σπίτι του χωρίς χρήματα και χωρίς να έχει να φάει. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν μπορεί να εργαστεί καθώς οι γιατροί του το έχουν απαγορεύσει και ζει μόνο από το δίμηνο επίδομα που παίρνει από την Πρόνοια που είναι της τάξης των 1400€, δηλαδή 700€ περίπου το μήνα, και από την αναπηρική σύνταξη που πριν από την κρίση ήταν γύρω στα 700€ το μήνα, αλλά τώρα έχει κουτσουρευτεί για τη δική του περίπτωση στα 400€. Και εδώ λέω για τη δική του περίπτωση γιατί με τον καινούργιο φορέα που ίδρυσε ο αναίσχυντος πρώην υπουργός Υγείας Λοβέρδος, τον ΚΕΠΑ, έγινε καινούργια καταγραφή υποτίθεται όλων των ατόμων που λάμβαναν αναπηρικές συντάξεις με απώτερο σκοπό όμως να επαναπροσδιοριστεί προς τα κάτω και το ποσοστό αναπηρίας, άρα και τα χρήματα που λαμβάνουν από το ελληνικό δημόσιο για να ζήσουν να μειωθούν, ή ακόμα και σε πολλές περιπτώσεις να κοπεί εντελώς η αναπηρική σύνταξη μέσα από τον καινούργιο προσδιορισμό του ποσοστού αναπηρίας, που οι ανάλγητες επιτροπές προσδιόρισαν πολύ χαμηλά με αποτέλεσμα άνθρωποι με πολύ μεγάλα και χρόνια προβλήματα υγείας να χάρακτηριστούν σχεδόν υγειείς. Υπάρχουν περιπτώσεις οροθετικών για παράδειγμα που πήραν ποσοστό αναπηρίας 25% μόνο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη σύνταξη... Για να επιστρέψω στην περίπτωση του ανθρώπου που ανέφερα αρχικά λοιπόν, τηλεφώνησε κάποια στιγμή στην Πρόνοια για να μάθει τι θα γίνει με το επίδομα το οποίο θα έπρεπε να είχε ήδη κατατεθεί στο λογαριασμό του και δεν έχει κατατεθεί μέχρι στιγμής. Του απάντησαν ότι δεν ήξεραν πότε θα μπει το επίδομα, μπορεί στο τέλος του μήνα, μπορεί στο τέλος Αυγούστου, μπορεί και καθόλου ελέω περικοπών (ναι, έτσι είπαν!!!). Αποτέλεσμα λοιπόν είναι ο άνθρωπος αυτός να καταδικάζεται σε αργό θάνατο από το ίδιο το κράτος, μια και η μη επαρκής σίτιση οδηγεί σε επιδείνωση την υγεία του και το ανοσοποιητικό του σύστημα, και κινδυνεύει να κολλήσει κάποια ίωση ή άλλο μικρόβιο, με ολέθριες συνέπειες. Σαν αυτόν τον άνθρωπο ενδεχομένως υπάρχουν πολλοί με διάφορα προβλήματα υγείας τα οποία επιδεινώνονται μέσα από την ανάλγητη πολιτική των μνημονίων που εφαρμόζουν μέχρι τώρα οι ελληνικές κυβερνήσεις. Σήμερα είναι αυτός, αύριο κάποιος από μας. Υ.Γ. Για όσους πιστεύουν ότι τα ποσά των αναπηρικών συντάξεων και των επιδομάτων είναι μεγάλα, αρκεί να αναφέρω τα εξής: Τα χρήματα αυτά δίνονται από το ελληνικό κράτος για τις αυξημένες ανάγκες σίτισης και γενικά ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που χρειάζονται οι οροθετικοί. Για παράδειγμα κάποιος οροθετικός πρέπει να χαλάει κάποια χρήματα για φάρμακα το μήνα, μια και στις αντιβιώσεις για παράδειγμα, μέσα από την πολιτική που εφαρμόζεται οι γιατροί γράφουν πια μόνο τα αντίγραφα φαρμάκων τα οποία έχουν παρενέργειες. Και δεν είναι εύκολο ένα επιβαρυμένο ανοσοποιητικό σύστημα να αντιμετωπίσει τις όποιες παρενέργειες μπορεί να προκύψουν. Από την άλλη υπάρχουν ιατρικές εξετάσεις οι οποίες για παράδειγμα πρέπει να γίνουν άμεσα και αν αποταθεί κανείς στα δημόσια νοσοκομεία, με την κατάσταση που επικρατεί, θα χρειαστεί να περιμένει μήνες και αυτό δεν είναι εφικτό, άρα πρέπει κανείς να τις κάνει σε ιδιωτικά κέντρα πληρώνοντας από την τσέπη του. Όλα αυτά σημαίνουν χρήματα τα οποία πρέπει να έχει κανείς στην τσέπη του και δεν υπάρχει άλλος τρόπος αν κάποιος δεν είναι πλούσιος και είναι αδύνατο να εργαστεί, παρά μόνο να του παρέχει το κράτος τη βοήθεια αυτή. Εκτός αν το κράτος δεν είναι πια σύμμαχος του πολίτη, αλλά των κάθε είδους συμφερότων που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν με κάθε κόστος τη δημόσια υγεία χωρίς να νοιάζονται για τις ανθρώπινες απώλειες.

Pride 2010

Ειναι η συνηθισμενη πρακτικη των τελευταιων χρονων. Τις ημερες δηλαδη πριν απο την παρελαση υπερηφανειας των ομοφυλοφιλων που γινεται ανελλιπως στην Αθηνα απο το 2005, εκτοξευονται απειλες κατα της παρελασης και της σωματικης ακεραιοτητας του κοσμου ο οποιος σκεφτεται να παρευρεθει. Φετος ομως αυτες οι απειλες ξεπερασαν καθε προηγουμενο. Η ακροδεξια και φιλικα προσκειμενη προς φασιζουσες πολιτικες αντιληψεις εφημεριδα "ΣΤΟΧΟΣ" (σκοπιμα δε βαζω συνδεσμο εδω, για να μην αυξησω την επισκεψιμοτητα τους), ορμωμενη απο την υποτιθεται προκλητικη αφισα της εφετινης εκδηλωσης, εφτασε στο σημειο να εκτοξευσει επισημα απειλες, και οχι ανωνυμα οπως αλλες φορες, για οργη αγανακτισμενων πολιτων και μια σειρα υβρεις εναντιον απλων πολιτων που το μονο "επιληψιμο" που εχουν ειναι η σεξουαλικη τους ταυτοτητα και η συμμετοχη τους σε μια παρελαση υπερηφανειας.

Ειναι αληθεια οτι οι Ελληνες δεν ειναι γνωστοι για την ανεκτικοτητα που επιδεικνυουν στη διαφορετικοτητα, οποια κι αν ειναι αυτη. Η διαφορετικοτητα των πολιτικων αντιληψεων, της θρησκειας, της ποδοσφαιρικης ομαδας, του χρωματος του δερματος, της σεξουαλικης ταυτοτητας, ακομα και της εντοπιοτητας (για παραδειγμα οι Θεσσαλονικεις τα εχουν με τους Αθηναιους, οι Βολιωτες με τους Λαρισαιους κλπ.). Δεν ξερω απο που προερχεται αυτη η δυσκολια αποδοχης του διαφορετικου, οτι ο κοσμος δηλαδη ειναι πολυ πιο ενδιαφερων αν εχει πολυ περισσοτερα χρωματα απο ενα μια και αυτο το ενα ειναι συνηθως το γκριζο, εικαζω ομως οτι εχει να κανει με την κουλτουρα μας και χανεται πισω στους αιωνες. Ειναι αληθεια οτι 190 χρονια ανεξαρτησιας του Ελληνικου κρατους δεν ηταν μεχρι τωρα αρκετα για να αποβαλλουμε τις προκαταληψεις και τα κομπλεξ μας και πολυ περισσοτερο για να παψουμε να αισθανομαστε απειλη καθε φορα που βλεπουμε καποιον που δεν ειναι σαν και μας. Και επισης προκαλει θλιψη που το Ελληνικο κρατος, που τοσο κοφτεται συμφωνα με τον κυριο πρωθυπουργο για την ευμαρεια και την προκοπη των νεοελληνων, δεν εχει καταφερει μεχρι σημερα να τους διαπαιδαγωγησει ετσι ωστε να παψουν να μισουν.

Οι απειλες του "ΣΤΟΧΟΥ" και των ομοιων του δεν προκειται να με φοβισουν. Θα ειμαι κι εγω εκει, στην παρελαση υπερηφανειας, οπως καθε χρονο. Υποψιασμενος, αλλα και απαιτωντας μαχητικα να αναγνωριστω κι εγω σαν ενας ανθρωπος διαφορετικος απο τους αλλους αλλα με ισα δικαιωματα με αυτους. Δικαιωματα που δε θα μου χαρισει κανενας, οπως και κανενα δικαιωμα δε χαριζεται. Και πρωτα απο ολα το δικαιωμα του να μην ειμαι αορατος.

Μπορειτε να δειτε και σχετικες αναρτησεις των κροτκαγια, πλαγκαλ (στα αγγλικα), συκοφαντη, σοφια, αρκουδος

Πολιτικες ελευθεριες

Μετά από την προχθεσινή μεγαλειώδη πορεία της Αθήνας, τη μεγαλύτερη που εγώ έχω ζήσει και το τραγικό περιστατικό που αμαύρωσε τη διαμαρτυρία του λαού της Αθήνας με το χαμό τριών συνανθρώπων μας, η αστυνομία επιδόθηκε στη συνήθη απαράδεκτη πρακτική της περιόδου Χρυσοχοΐδη. Μπήκε δηλαδή μέσα στα Εξάρχεια και αφού απέκλεισε τους δρόμους γύρω από την πλατεία, επιτέθηκε στα τυφλά και με σφοδρότητα εναντίον δύο κυρίως στόχων: Ο ένας ήταν το Στέκι Μεταναστών στην οδό Τσαμαδού 13, όπου μπήκαν μέσα και το έσπασαν απλώς, χωρίς να κάνουν ούτε μία προσαγωγή, δηλαδή ο στόχος τους ήταν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να σπάσουν συνειδήσεις. Ο δεύτερος στόχος ήταν η κατάληψη της οδού Ζαΐμη, όπου αφού έσπασαν την πόρτα και μπήκαν μέσα, μετέφεραν τον κόσμο που βρισκόταν εκεί στη ΓΑΔΑ γύρω στις 8 το βράδυ. Μάλιστα ήταν τέτοιο το μένος τους που δε δίστασαν όπως φαίνεται και από μαρτυρίες ανθρώπων να μπουν ακόμα και στα παρακείμενα σπίτια ανθρώπων που τους φώναζαν να φύγουν και με πρωτοφανή αγριότητα να χτυπήσουν μια γυναίκα και να της σπάσουν τα δόντια.

Παρακολουθώ αποσβολωμένος τα τρομακτικά όσο και ιστορικά γεγονότα που ζούμε αυτές τις τελευταίες ημέρες. Ωστόσο τίποτα δε με θυμώνει περισσότερο από την αμφισβήτηση θεμελιωδών δημοκρατικών ελευθεριών που επιχειρείται μέσα από όλη αυτή τη λαίλαπα κυβέρνησης και υποστηρικτών της. Γιατί κακά τα ψέματα, αυτό είναι που τους πειράζει περισσότερο. Είναι που ο κόσμος κατεβαίνει και διεκδικεί ένα πιάτο φαΐ και αρνείται το πισωγύρισμα της χώρας στο μεσαίωνα. Λυπάμαι πολύ για τις ανθρώπινες απώλειες και σηκώνω τη φωνή μου όσο μπορώ πιο δυνατά εναντίον των τυφλών χτυπημάτων βίας που δεν εξυπηρετούν κανέναν άλλον παρά την εξουσία των τραπεζών και των βιομηχάνων. Ωστόσο αυτά δε δίνουν σε κανέναν το δικαίωμα να θεωρεί τον οποιοδήποτε κάτοικο μιας περιοχής της Αθήνας οιωνεί ύποπτο. Εκτός αν έχουμε εμφύλιο πόλεμο και ακόμα δεν το έχουμε παραδεχτεί επίσημα.

Ομοφοβία στη Λυρική Σκηνή, μέρος 2ον

Γύρω στις 8μμ, ώρα προγραμματισμένης έναρξης της παράστασης, εισήλθαν στην πλατεία οι διαμαρτυρόμενοι ακτιβιστές, μαζί κι εγώ. Το κοινό που είχε καθήσει στις θέσεις για να παρακολουθήσει την παράσταση, παρακολουθούσε αμήχανο τα τεκταινόμενα.

Μερικοί από τους διαμαρτυρόμενους έφτασαν μπροστά από την ορχήστρα με σκοπό να διαβάσουν ένα κείμενο που είχαν ετοιμάσει για την περίσταση. Ένας από αυτούς είχε και τη σημαία με το ουράνιο τόξο και την ανέμιζε. Εκεί λοιπόν του επιτέθηκαν κάποιοι θερμόαιμοι από την ορχήστρα με γροθιές και του πήραν τη σημαία. Στο δε κομφούζιο που ακολούθησε, το κοινό χωρίστηκε στα δύο. Κάποιοι διαμαρτυρήθηκαν για την παρέμβαση και κάποιοι άλλοι για την ομοφοβική στάση της ορχήστρας, η οποία σημειωτεόν μοίραζε και σήμερα το αισχρό κείμενο που μοίρασε και εχθές. Το κείμενο της παρέμβασης δεν διαβάστηκε μετά από τους προπηλακισμούς και αφού τα πνεύματα στην αίθουσα ηλεκτρίστηκαν.



Η ομοφοβική στάση της ορχήστρας είναι απαράδεκτη για πολλούς λόγους. Πρώτα από όλα η ορχήστρα δεν έχει λόγο να παρεμβαίνει στη σκηνοθετική άποψη μιας παράστασης όπερας. Ο μοναδικός απόλυτος υπέυθυνος καλλιτεχνικά για αυτό είναι ο σκηνοθέτης της παράστασης, στη συγκεκριμένη περίπτωση η κυρία Μάριον Βάσερμαν. Έπειτα η ορχήστρα με τον τρόπο που ενήργησε, καθαρά επιθετικά, ρατσιστικά και ομοφοβικά, προσέβαλλε την ανθρώπινη υπόσταση όλων των ομοφυλόφιλων Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι από τους φόρους που πληρώνουν συμβάλλουν οικονομικά στη Λυρική Σκηνή και κατ' επέκταση στην πληρωμή των μισθών των συγκεκριμένων μουσικών.

Επίσης αυτή η ρατσιστική συμπεριφορά συνιστά και ποινικό αδίκημα καθότι ο νόμος Ν.3304/05 προστατεύει από διάκριση με βάση το γενετήσιο προσανατολισμό. Ως εκ τούτου όλοι αυτοί που διέπραξαν τη συγκεκριμένη διάκριση, πρώτα από όλα η ορχήστρα και οι συνδικαλιστές της, αλλά και η διεύθυνση της Λυρικής Σκηνής που αποδέχτηκε το τελεσίγραφο της ορχήστρας για την απόσυρση της σκηνής του φιλιού μεταξύ δύο ανδρών στη συγκεκριμένη παράσταση, είναι υπόλογοι ενώπιον του Ελληνικού αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαίου.

Λυπάμαι πραγματικά για αυτούς που σκέπτονται με αυτόν τον τρόπο αν και είναι καλλιτέχνες. Θα περίμενε κανείς ότι στους καλλιτεχνικούς χώρους θα υπήρχε μια μεγαλύτερη ανεκτικότητα στις μειονότητες και κυρίως ότι οι άνθρωποι θα είχαν περισσότερο ανοιχτό μυαλό και δε θα προέβαιναν σε συμπεριφορές που εκθέτουν τους ιδίους αλλά και τη χώρα και το θέατρο στο οποίο εργάζονται όχι μόνο στα μάτια των Ελλήνων, αλλά και στα μάτια ολόκληρου του κόσμου.

Παρολαυτά το ζήτημα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων αλλά και της ελευθερίας της έκφρασης είναι ζωτικό για μια δημοκρατία και δεν θα το αφήσουμε στα χέρια κάποιων που πριν ενεργήσουν δεν κάθονται τουλάχιστον να σκεφτούν τις συνέπειες των πράξεών τους. Γι αυτό η διαμαρτυρία μας θα είναι οξύτατη και επιφυλασσόμαστε να ασκήσουμε όλα τα ένδικα μέσα.

Η διαμαρτυρία έληξε κάποια στιγμή με την αποχώρηση των ακτιβιστών από την αίθουσα. Τη στιγμή της αποχώρησης δέχτηκαν εκ νέου επίθεση από κάποιους που πρέπει να ήταν τεχνικοί και προσωπικό ασφαλείας του θεάτρου, οι οποίοι με σπρωξίματα και φωνές επιχείρησαν να "επιβάλλουν" την... τάξη. Η παράσταση έγινε κανονικά, ξεκίνησε με μισή ώρα περίπου καθυστέρηση.

Για την ιστορία το κείμενο που διανεμήθηκε από την ορχήστρα στο κοινό εχθές και σήμερα πριν αρχίσει η παράσταση ανέφερε ενδεικτικά αυτολεξεί τα εξής: «Οπως θα διαπιστώσετε παρακολουθώντας την παράσταση η συγκεκριμένη σκηνοθετική απόδοση εκτός του ότι αλλοιώνει το λιμπρέτο προσδίδει στον κεντρικό ήρωα του έργου ομοφυλοφιλικές τάσεις με ακραίες σκηνές, κάτι για το οποίο διαμαρτυρηθήκαμε εγγράφως στη Διοίκηση της Ε.Λ.Σ.».

Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα

ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΟΙ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ:
«ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΟΙ»

Στις 2 Οκτώβρη εκδικάζεται στο πρωτοδικείο της Ρόδου η αγωγή ακύρωσης των γάμων των δυο ομόφυλων ζευγαριών.
Σας καλούμε σε μια δημόσια εκδήλωση αλληλεγγύης για το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των πολιτών και πολιτισσών στον πολιτικό γάμο την Δευτέρα 29 Σεπτέμβρη έξω από τη Βουλή των Ελλήνων στις 18.00.
Σας καλούμε να φωνάξουμε: «ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΡΟΙ»

ΠΑΡΤΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ για το δικαστικό αγώνα: Παρασκευή 26 Σεπτέμβρη στο Στέκι Μεταναστών, Τσαμαδού 13, 23.00

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ:
Athens Pride - Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας - Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας - Καμπάνια για τον Πολιτικό Γάμο - Σύμπραξη κατά της Ομοφυλοφοβίας - Δίκτυο Υποστήριξης Ομοφυλόφιλων - Ερμής - Be positive Εθελοντές για θέματα Φύλου και Διακρίσεων - Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό «Αντιγόνη» - Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι - Σύνθεση Ενημέρωση Ευαισθητοποίηση για το ΗIV/AIDS - Κέντρο Ζωής - Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα - Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας - Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας - Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας - ΟΚΔΕ/Σπάρτακος - Κόκκινο - Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά - Διεθνιστική Εργατική Αριστερά - Πρωτοβουλία Γένοβα - Δημοτική Κίνηση Ανοιχτής Πόλης - Φιλελεύθερη Συμμαχία - Οικολόγοι Πράσινοι - Νεολαία Συνασπισμού - Ομάδα για τη Σεξουαλική Ταυτότητα ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ – Πρωτοβουλία Έλληνες Μπλόγκερς κατά των Διακρίσεων.

Αόρατος

Η πορεία ήταν εντυπωσιακή. Πολλοί περισσότεροι από ό,τι τις τρεις προηγούμενες χρονιές αποφάσισαν φέτος να συμμετέχουν. Από τη μια μεριά ήταν αναμενόμενο. Οι πολιτικοί γάμοι στην Τήλο και η δημοσιότητα που τους ακολούθησε οδήγησαν πολλούς, που από φόβο ή δειλία δεν το αποφάσιζαν, να συμμετάσχουν. Θα διακινδύνευα να πω πως ήταν περίπου οι διπλάσιοι από πέρυσι.
Εκεί είδα πολύ κόσμο. Ανθρώπους που είχα να δω χρόνια, παλιούς γκόμενους, απλούς φίλους, αλλά και μερικούς bloggers με τους οποίους έχουμε γνωριστεί τελευταία. Αλλά πολύ περισσότερο είδα ανθρώπους άγνωστους, που δε μας ενώνει μια κοινή πορεία ή ένα κοινό χαρακτηριστικό πέρα από τη σεξουαλική μας ταυτότητα, για όσους είναι ομοφυλόφιλοι, ή , για όσους δεν είναι, την αλληλεγγύη τους σε εμάς που είμαστε και στα δικαιώματά μας.
Εκεί λοιπόν αισθάνθηκα, τη στιγμή που βγήκα στο δρόμο να διαδηλώσω γι αυτό που είμαι, πως δεν είμαι μόνος. Ενάντια σε όλους αυτούς που συνεχίζουν να μας αγνοούν, στην υπερσυντηρητική πλειοψηφία της Εκκλησίας και την υποκριτική στάση της Πολιτείας, εμείς συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε. Να ονειρευόμαστε και να διεκδικούμε.

Θυμάμαι πριν από χρόνια, πριν βγω κι εγώ από τη "ντουλάπα" και παραδεχτώ την ομοφυλοφιλία μου, δε μπορούσα να διακρίνω τους ομοφυλόφιλους. Οι χειρονομίες, τα κρυφά χαμόγελα, οι ματιές, τα αγγίγματα με νόημα, και όλος ο κώδικας συμπεριφοράς των ομοφυλοφίλων, πράγματα που τώρα πια μού είναι πολύ οικεία, μού ήταν τότε αδύνατο να τα παρατηρήσω.
Ένας λόγος ήταν ότι δε μπορούσα εγώ να τα δω. Αλλά και ότι οι κινήσεις αυτές ήταν κρυφές, κάτι σα σήματα μορς. Και βεβαίως ήταν αναγνωρίσιμες μόνο από αυτούς στους οποίους απευθύνονταν. Λόγω της κοινωνικής απόρριψης οι ομοφυλόφιλοι ζούσαν για πολλά χρόνια, αιώνες ολόκληρους, αόρατοι. Η χριστιανική λαίλαπα τους απέκλειε από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Και έτσι, μέσα στη ντροπή, στην ενοχή και στο φόβο, ζούσαν τις ζωές τους προσπαθώντας να ξεφύγουν από το "πάθος" τους. Προσπαθώντας να βρουν κάποιον άλλο με τον οποίο να μοιραστούν κάποιες στιγμές τρυφερότητας και σαρκικής ικανοποίησης σύχναζαν σε όλα τα απόμερα μέρη. Πάρκα, τουαλέτες, έρημες παραλίες, για να πάρουν κι αυτοί μέσα από την επαφή τους με ένα άλλο σώμα, ένα κομμάτι ζωής που τους αναλογεί, ένα μικρό, ελάχιστο κομματάκι από αυτό που ζουν οι άλλοι, οι "φυσιολογικοί", που μέσα στη θαλπωρή της οικογένειάς τους, στην υποτιθέμενη αγάπη που τους περιτριγυρίζει, την "αγάπη του θεού", που όμως δε μπορούν να τη νιώσουν παρά μόνο αν είναι να πάρουν κάτι πίσω σαν ανταμοιβή, αποστρέφουν το βλέμμα με βδελυγμία στη θέα της "ανωμαλίας".

Έχω τη μεγάλη ευτυχία να έχω φίλους που από τότε που εγώ αποδέχτηκα τη σεξουαλικότητά μου, με αποδέχτηκαν και αυτοί. Με αποδέχτηκαν γι αυτό που είμαι, χωρίς να ζητούν τίποτα σε αντάλλαγμα. Άνθρωποι που γνωρίζω πάρα πολλά χρόνια και που εξακολουθούν να παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Αυτούς που εγώ θεωρώ οικογένεια, μια οικογένεια που εγώ επέλεξα. Θεωρώ ότι σε αυτό το κομμάτι στάθηκα τυχερός.Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που και μόνο με την ανακοίνωση της ομοφυλοφιλίας τους, είδαν να γκρεμίζεται το σύμπαν. Που ακόμα και οι φυσικοί τους γονείς τους πέταξαν στο δρόμο. Το διακύβευμα ήταν φαντάζομαι τότε, όπως και τώρα, το τι θα πει ο κόσμος, το ότι "η ομοφυλοφιλία είναι ενάντια στη θέληση του θεού", είναι αμαρτία και άρα εξοβελιστέα στο πυρ το εξώτερο.
Πάντοτε μου έκανε εντύπωση τέτοια σκληρότητα. Αναρωτιόμουν πώς είναι δυνατό να χαλάνε σχέσεις φιλικές και πολύ περισσότερο σχέσεις αίματος, μόνο για το γεγονός ότι κάποιος αποφασίζει να διαλέξει το δρόμο της ελεύθερης έκφρασης και να ζήσει τη ζωή του χωρίς να φυλακιστεί σε ένα ψέμμα. Δε μπορούσα αυτό να το καταλάβω. Ίσως γιατί εγώ ήμουνα από την αντίθετη πλευρά αυτών των απόψεων. Για μένα ήταν σημαντική η ειλικρίνεια περισσότερο από ότιδήποτε άλλο. Και πέρασα από διάφορες φάσεις μέχρι τώρα. Από την εποχή που πρωτοβγήκα σε μπαρ φοβισμένος για το τι θα συναντήσω, την πρώτη μου σχέση, την πρώτη φορά που πήγα στο πάρκο αναζητώντας το περιστασιακό γαμήσι. Και δεν ήταν όλα αυτά εκφάνσεις ενός πάθους από το οποίο προσπαθούσα να ξεφύγω, παρά συνειδητές επιλογές. Παρόλα αυτά υπήρχαν πάντοτε πράγματα που δε μπορούσα ή που δεν τολμούσα να κάνω, όπως το να φιλήσω το φίλο μου στη μέση του δρόμου μέρα μεσημέρι, να τον καλέσω σε μια συγκέντρωση σαν τον επίσημο συνοδό μου, να πάω ένα ταξίδι μαζί του και φτάνοντας στο ξενοδοχείο να ζητήσω δωμάτιο με διπλό κρεβάτι. Γιατί όσο και να το αρνιόμουν ήμουν κι εγώ σε κάποια κομμάτια δειλός. Γιατί είχα μάθει να είμαι κι εγώ αόρατος. Έτσι ζούσα σε μια απόλυτη μοναξιά.
Όμως, προχθές δεν ήταν έτσι. Το πλήθος που συνέρρευσε στο κέντρο της Αθήνας για να συμμετάσχει στην εκδήλωση ήταν πέραν των προβλέψεων μεγάλο. Και βγήκε στο δρόμο χωρίς ενοχές, με παλμό, με συνθήματα, με κέφι.

Εκεί λοιπόν, μέσα στην πορεία, ένιωσα περήφανος που είμαι αυτό που είμαι και, παρά το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή περπατούσα μόνος, αισθάνθηκα πως δεν είμαι πια μόνος. Δεν είμαι πια αόρατος.

Σχόλιο στο ιστολόγιο του Μητροπολίτη Καλαβρύτων

Αγαπητέ Κύριε Καλαβρύτων
είχα πολύ καιρό να επισκεφτώ το ιστολόγιό σας, αλλά οι εμπρηστικές απόψεις που εκφράζετε πάλι, ξεκομμένος από την ηγεσία της εκκλησίας, με υποχρεώνουν να σας απαντήσω. Ξέρω ότι είναι πολύ πιθανό να μη δημοσιεύσετε το σχόλιό μου στο ιστολόγιο, παρόλα αυτά θα το κάνω.
Πρώτα από όλα εκφράζετε τις γνωστές εμπρηστικές σας απόψεις περί ανωμαλιών που έχετε εκφράσει και στο παρελθόν. Πέρα από το νομικά κολάσιμο των χαρακτηρισμών, που επιφυλάσσομαι να τις καταγγείλω στο μέλλον, εγείρονται μια σειρά άλλα θέματα.

Πρώτα από όλα μιλάτε λες και πράγματι εκροσωπείτε το 95% του Ελληνικού λαού. Αυτό δεν είναι αλήθεια και το ξέρετε. Και με τις εμπρηστικές σας αυτές δηλώσεις γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που γυρίζουν την πλάτη στην εκκλησία και την εξουσία της επ' αυτών. Γιατί η εκκλησία είναι,ή θα έπρεπε να είναι, σε αντιδιαστολή με τη συμπεριφορά τη δική σας, μια δύναμη που ενώνει. Μόνο έτσι μπορεί κάποιος να βρει γαλήνη, όπως εσείς διατείνεστε ότι παρέχετε όταν κηρύττετε το λόγο του θεού. Γιατί κάποιος έρχεται υποτίθεται στην εκκλησία, όχι για να δει έναν παπά να τον ψέγει και να απειλεί με τιμωρία, αλλά για να βρει αμέριστη και ανιδιοτελή αποδοχή.

Έπειτα ο λόγος αυτός που εσείς κηρύττετε είναι λόγος πολιτικός και όχι πνευματικός. Ενδιαφέρεστε να κατατροπώσετε τους ιδεολογικούς σας αντιπάλους με όποιο τίμημα. Γι αυτό και η προβολή αυτών των ακραίων θέσεων, που σκοπό έχουν να προκαλέσουν το κοινό αίσθημα και με αυτόν τον τρόπο να σας εξασφαλίσουν μεγαλύτερη προβολή. Έτσι θα αυξηθεί και η επισκεψιμότητα στο ιστολόγιό σας αλλά και στην εκκλησία σας και θα γεμίσει πιο εύκολα το παγκάρι. Έτσι βεβαίως εξηγείται και η συνεχής από τη μεριά σας ενημέρωση στα σχόλια για την επισκεψιμότητα αυτού του ιστολογίου.

Και βεβαίως επιθυμείτε να ακούγονται μόνο οι απόψεις που εσείς προκρίνετε. Γι αυτό και έχετε ενεργοποιήσει και το μετριασμό σχολίων. Αποδεικνύοντας για μιαν ακόμα φορά πόσο έωλα είναι τα επιχειρήματα της εκκλησίας που δεν αντέχουν απευθείας αντιπαράθεση με την αντίθετη άποψη. Είναι βεβαίως δικαίωμά σας να θεωρείτε ανωμαλία, κτηνοβασία, αιμομιξία και ό,τι άλλο βδελυρό και μιαρό μπορείτε να φανταστείτε, τους ομοφυλόφιλους. Όπως είναι και δικαίωμα όλων εμάς των ομοφυλοφίλων, να διαφωνούμε μαζί σας.
Είναι μια αντιπαράθεση απόψεων λοιπόν, που επειδή εσείς φοβάστε το ξεγύμνωμα των δικών σας, αρνείστε να συζητήσετε.

Θα επιθυμούσα μια απάντηση
Καλησπέρα

Πολιτικός γάμος ομοφυλοφίλων 2

Μέσα από αυτό το ιστολόγιο θέλω να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στους ομοφυλόφιλους και ομοφυλόφιλες, που αποφάσισαν να τελέσουν τους πρώτους γάμους ατόμων του ιδίου φύλλου στην Ελλάδα, παρά τις αντιδράσεις υπερσυντηρητικών κύκλων της Δικαιοσύνης και της κυβέρνησης που φοβάται το πολιτικό κόστος.
Επίσης εκφράζω τις ευχαριστίες μου και την αλληλεγγύη μου στο Δήμαρχο Τήλου, κύριο Τάσο Αλιφέρη, που αψηφώντας τις επιθέσεις που δέχτηκε από κρατικούς μηχανισμούς, αποφάσισε ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Συντάγματος, που δεν απαγορεύει γάμο ομοφύλων, είναι σημαντικότερα από την οποιαδήποτε ταλαιπωρία των ποινικών διώξεων που ενδεχομένως θα υποστεί.

Η μέρα της Αμαλίας

Πέρασε ένας χρόνος και κάτι από τότε που πέθανε η Αμαλία Καλυβίνου χτυπημένη από τον καρκίνο και μετά από μια απίστευτη ταλαιπωρία στα νοσοκομεία.
Από το ιστολόγιο του anemos5 το παρακάτω βίντεο




Αντιγράφω από το ιστολόγιο που δημιουργήθηκε για την Αμαλία amaliasday.blogspot.com

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ:

25.05.07: Η Αμαλία Καλυβίνου πεθαίνει μετά από απίστευτη ταλαιπωρία στα χέρια του Ε.Σ.Υ.

Η οργή όλων μας ξεχειλίζει. Οπως και η Αμαλία, ευγνωμονούμε τους γιατρούς εκείνους που υπερβάλλουν εαυτόν και τιμώντας το λειτούργημά τους σώζουν ζωές. Αλλά όπως κι εκείνη, θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο "ΟΧΙ!" σε κάθε γιατρό που απαιτεί φακελάκι και σε κάθε γραφειοκρατικό κώλυμα που μας στερεί την ισότιμη, έγκαιρη και ολοκληρωμένη περίθαλψη.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ:

01.06.07: Ημέρα αφιερωμένη στη μνήμη της Αμαλίας.

Η κίνηση "Για την Αμαλία" ήταν ο πρώτος και πιο αυθόρμητος διαδικτυακός ακτιβισμός, με κοινή δημοσίευση στα μπλογκς, καταιγισμό e-mails στους αρμόδιους και διεθνή ενημέρωση. Η διαμαρτυρία για την κατάντια της ιατρικής περίθαλψης στη χώρα μας αγκαλιάστηκε από χιλιάδες κόσμου (σχετικού αλλά και άσχετου με τα μπλογκς), δημιούργησε είδηση στα ΜΜΕ και προκάλεσε πολιτικό ενδιαφέρον.

Δυστυχώς όμως όχι για πολύ. Το θέμα γρήγορα μπήκε στις καλένδες κι από τότε μέχρι σήμερα, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ:

01.06.08: Ενα χρόνο μετά, η διαμαρτυρία συνεχίζει.

Κι όσοι διαμαρτυρόμαστε εξακολουθούμε να θεωρούμε πως δεν εκπροσωπούμε κανέναν πέρα από τους εαυτούς μας και δεν ενδιαφερόμαστε για την προσωπική μας προβολή. Αυτά που μας ενώνουν είναι η οργή για το ότι η Αμαλία δεν ήταν η πρώτη, και η βεβαιότητα ότι δεν θα είναι η τελευταία. Δεν πάει άλλο!

Θέλουμε να μην ζήσουν άλλοι άνθρωποι αυτά που τράβηξε η Αμαλία στο Ε.Σ.Υ. Θέλουμε την εξυγείανση του συστήματος, μέρος του οποίου είμαστε φυσικά κι εμείς οι ίδιοι (ποιοί και πόσοι αλήθεια αντιστέκονται στο φακελάκι ή στην παραβίαση της «λίστας», ειδικά εάν υπάρχει «μέσον»;). Θέλουμε ν’αλλάξει η νοοτροπία και των δύο πλευρών και να σταματήσει η διαφθορά, η εκμετάλλευση και η απαξίωση.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!

Εύκολη λύση φυσικά δεν υπάρχει. Και για να υπάρξει κάποιο απτό αποτέλεσμα σε τέτοια μεγάλα θέματα απαιτείται συνεχής πίεση και προσπάθεια διαρκείας. Οσο όμως υπάρχουν συνάνθρωποί μας εγκλωβισμένοι χωρίς ελπίδα ή τρόπο αντίδρασης στο διεφθαρμένο Ε.Σ.Υ., εμείς που έχουμε φωνή, δε μπορούμε να μην φωνάξουμε για λογαριασμό τους.

Γι’αυτό θέλουμε να ξαναθυμηθούμε τα αιτήματά μας:

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ.
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΑ ΦΑΚΕΛΛΑΚΙΑ!

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ!

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!

Αναλυτικά το κείμενο της ηλεκτρονικής διαμαρτυρίας εδώ.

Καλούμε όλους όσους θέλουν να συμμετάσχουν στην κίνηση να ενώσουν τη φωνή τους στη δική μας με τα εξής βήματα:

1. Ανεβάζουμε κείμενο και τα σχετικά με την αιμοδοσία μπάννερς στα μπλογκς μας την 1η Ιουνίου 2008.

2. Υπογράφουμε στο http://www.gopetition.com/online/12922.html αν δεν το έχουμε ήδη κάνει, και παροτρύνουμε φίλους, γνωστούς και συνεργάτες να υπογράψουν κι εκείνοι.

3. Στέλνουμε με SMS το εξής μήνυμα:

«Ένα χρόνο μετά τον θάνατο της Αμαλίας και τίποτα δεν άλλαξε στο Ε.Σ.Υ. Υπόγραψε το διαδικτυακό κείμενο διαμαρτυρίας «Για την Υγεία» στο http://www.gopetition.com/online/12922.html. Προώθησε το σε όσους γνωρίζεις. Και ΔΩΣΕ ΑΙΜΑ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ.»

4. Συμμετέχουμε σε εθελοντική αιμοδοσία στο πλησιέστερό μας νοσοκομείο.


Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους στήριξαν και στηρίζουν την διαμαρτυρία, τη συλλογή υπογραφών και την αιμοδοσία. Συνεχίζουμε!

Πολιτικός γάμος ομοφυλοφίλων

Διαβάζοντας εδώ και εδώ βλέπουμε ότι επιτέλους κάτι κινείται στο θέμα της τέλεσης γάμων ομοφυλοφίλων στην Ελλάδα. Βεβαίως υπάρχουν και κάποιοι που αντιδρούν. Και αυτοί οι κάποιοι είναι εκπρόσωποι του επίσημου κράτους.
Ο κύριος Σανιδάς με το έγγραφό του ζητά "να τηρηθούν τα νόμιμα", δηλαδή να προετοιμαστεί μια ποινική δίωξη εναντίον του Δημάρχου Τήλου και όσων ενδεχομένως θελήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά του και αποδεχτούν την τέλεση γάμων ομόφυλων ζευγαριών.

Έτσι λοιπόν πέφτουν οι μάσκες. Η επίσημη πολιτεία, μετά από μια πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα πρωτοβουλία και ένα σχέδιο νόμου για την ελεύθερη συμβίωση, δείχνει τα δόντια της. Καταφεύγει μετά προφανώς από πιέσεις της Εκκλησίας, στο τελευταίο της όπλο, τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία. Με την απειλή ποινικών διώξεων ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, προφανώς σε αγαστή σύμπνοια με κάποια κλιμάκια της κυβέρνησης, επιχειρεί να σταματήσει το ογκούμενο κύμα ομόφυλων ζευγαριών που ζητούν να επισημοποιήσουν τη σχέση τους.

Και είναι σαφές το γιατί. Η θεσμοθέτηση της ισότητας και ισονομίας για τα ομόφυλα ζευγάρια είναι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στο οικογενειακό δίκαιο που έγινε στην Ελλάδα από την εποχή της καθιέρωσης του πολιτικού γάμου το 1982 και φυσιολογικά προκαλεί αντιδράσεις από αυτούς που πλήττονται, κυρίως την Εκκλησία. Και, όπως και τότε, έτσι και σήμερα, αυτή η μεταρρύθμιση μάς έρχεται από τις Βρυξέλλες. Τα Ευρωπαϊκά σύμμαχα κράτη εδώ και χρόνια, από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, έχουν καθιερώσει το σύμφωνο συμβίωσης και τα περισσότερα έχουν προχωρήσει επεκτείνοντάς το στα ομόφυλα ζευγάρια.

Το 1982 ο Ανδρέας Παπανδρέου, στην πρώτη του διακυβέρνηση, καθιέρωσε τον πολιτικό γάμο. Για μια κοινωνία υπερσυντηρητική στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπου όλα τα τρώει η μαρμάγκα του κουκουλώματος και του στρουθοκαμηλισμού, όπως η δική μας, ήταν αυτή μια τεράστια μεταρρύθμιση. Και από ό,τι λέγεται, αυτή η μεταρρύθμιση, μαζί και με την μεταρρύθμιση για την απλούστευση των διαδικασιών έκδοσης διαζυγίου, έγιναν γιατί τον βόλευαν. Θυμόμαστε με ποιο τρόπο χώρισε από τη γυναίκα του και παντρεύτηκε τη Δήμητρα Λιάνη. Έστω κι έτσι, αυτή η μεταρρύθμιση ήταν μια μεγάλη τομή.

Όμως έγινε μισή. Η παράκαμψη της Εκκλησίας και των αξιώσεών της να είναι η μόνη που θα τελεί τους γάμους (εμ βέβαια, δεν ήταν χαζοί να χάσουν το μονοπώλιο και τις οικονομικές απολαβές που τους απέφερε), προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις. Και υπό το βάρος αυτών των αντιδράσεων και του πολιτικού κόστους, ο Παπανδρέου υποχώρησε. Και αυτή η μεταρρύθμιση έφτασε μέχρι εκεί που τον εξυπηρετούσε.


Και σήμερα λοιπόν επιχειρείται το ίδιο. Κάποιοι, ίσως και μέσα στην κυβέρνηση, θα επωφεληθούν από το νέο νόμο. Όμως η Εκκλησία και οι κύκλοι του σκοταδισμού στην Ελληνική κοινωνία, που από ό,τι φαίνεται έχουν μεγάλο έρεισμα στη Δικαιοσύνη, όπως δείχνει η σπουδή του διορισμένου από την κυβέρνηση κυρίου Σανιδά, αλλά και άλλες ενέργειες που έχουν εκθέσει τη χώρα μας διεθνώς και την έχουν κάνει περίγελω όπως αυτή εδώ, δεν το έχουν σκοπό να παραδοθούν αμαχητί.

Το ίδιο όμως θα κάνουμε και εμείς οι ομοφυλόφιλοι αλλά και όσοι δημοκρατικοί πολίτες πιστεύουμε στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Καλώ λοιπόν όλους εσάς που είστε ενεργοί πολίτες και επιθυμείτε να συμμετάσχετε σε έναν δημόσιο διάλογο μέσα από αυτό εδώ το blog, αλλά και από όπου αλλού, με σκοπό να συντονίσουμε τις ενέργειές μας για να αντιδράσουμε στο σκοταδισμό και το πισωγύρισμα που επιχειρείται.

Η Λέσβος ανήκει... στους Λέσβιους!

Διαβάζοντας εδώ, αλλά και εδώ και εδώ και εδώ και εδώ βλέπω πως η σύγχρονη ακροδεξιά αλλά και η επιεικώς ηλίθια νοούμενη "πολιτική ορθότητα" κάποιων κυρίων από το νησί της Λέσβου ξεπερνάει τα όρια!

Η χρήση του όρου λεσβία για την περιγραφή των ομοφυλόφιλων γυναικών έχει καταξιωθεί διεθνώς εδώ και πολλές δεκαετίες, ίσως και παραπάνω.

Όμως το σκοταδιστικό μένος κάποιων δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Προσπαθούν να "καθαρίσουν" το νησί τους από το κουσούρι του να είναι ταυτισμένο με την επονείδιστη ιδιότητα της ομοφυλοφιλίας. Έχουν και παιδιά να μεγαλώσουν οι άνθρωποι... Δε μπορούν τα μικρά κοριτσάκια να παίρνουν αυτό το κακό παράδειγμα.

Όπως έλεγε και η κυρά-Φλάτζενα σε ένα σχόλιο της σε ένα ποστ του αγ(ρ)ίου Καλαβρύτων: "Ανησυχώ για τα μικρά παιδάκια μητροπολίτα μου, που δε γεννιούνται με ομοφυλοφιλία και την κολλάνε στην πορεία από αυτά που βλέπουνε". Τέτοιες αφελείς απόψεις φαίνεται ότι συμμερίζονται και οι αξιότιμοι κύριοι(;) που υπέβαλλαν την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, οι οποίοι μάλιστα ανακοινώνουν πως, σε ενδεχόμενη θετική έκβαση της δίκης, θα προσφύγουν στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια.

Ή μήπως υπάρχει κάτι άλλο ή κάποιοι άλλοι που κρύβονται πίσω από όλη αυτή την ιστορία;
Η πρόσφατη ανακοίνωση της προώθησης του νομοσχεδίου για την ελεύθερη διαβίωση προκαλεί αθέλητα συνειρμούς.

Μήπως όλο αυτό εντάσσεται σε έναν γενικότερο πόλεμο που έχει ξεσπάσει από κάποιους σκοταδιστικούς κύκλους με προεξάρχουσα την εκκλησία έτσι ώστε να υπάρχει πίεση προς πάσα κατεύθυνση με σκοπό τις μικρότερες δυνατές απώλειες από τις προωθούμενες μεταρρυθμίσεις;

Στην οποιαδήποτε περίπτωση το θέμα εκθέτει τη χώρα μας, η οποία από τις ευρωπαϊκές χώρες αποδεικνύεται από τις πιο ομοφοβικές. Περιμένουμε την απόφαση του δικαστηρίου.

Παραθέτω και μια παλιότερη διαφήμιση του ούζου "Πλωμάρι" καθαρά λεσβιακού περιεχομένου

Φράουλες και αίμα

Η είδηση αλλά και οι εικόνες σοκαριστικές. Το μάζεμα της φράουλας στην πυρόπληκτη κατά τα άλλα Ηλεία έχει μετατραπεί σε ένα καινούργιο σκλαβοπάζαρο.

Αλλοδαποί, που έχουν μεταφερθεί εκεί με μόνο σκοπό τη συγκομιδή της σοδειάς του "κόκκινου χρυσού", περίπου 1500 τον αριθμό. Άνθρωποι από το Μπαγκλαντές ως επί το πλείστον, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Άνθρωποι που ήρθαν στην Ελλάδα για να βρουν μια καλύτερη τύχη και για να γλιτώσουν από την μοίρα της χώρας τους "Δεν έχει σημασία. Δεν είμαι ελεύθερος, είμαι όμως ζωντανός. Στο Μπαγκλαντές έχει ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Δεν είναι, όμως, όπως εδώ. Αν εκεί έρθει ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση θα σκοτώσει όποιον είναι Νέα Δημοκρατία"


Η Ελλάδα είναι πολιτισμένη χώρα. Και σαν πολιτισμένη χώρα έχει νόμους για αυτούς που εισέρχονται στην επικράτειά της. Σύμφωνα με το σύνταγμά της και με τις διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει, όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στους νόμους της. Οι κάτοικοί της είναι γνωστοί σε όλο τον κόσμο για τη φιλοξενεία τους.

Αυτά βέβαια όταν δεν πλήττεται ο ζωτικός τους χώρος. Και στην περίπτωση αυτή ο ζωτικός χώρος των Ελλαδιτών συμπατριωτών μας είναι το μάζεμα της φράουλας και τα κέρδη που το εμπόριό της θα τους αποφέρει. Τότε πάνε περίπατο και η φιλοξενεία και οι νόμοι.

Το κράτος έχει την υποχρέωση να προστατέψει πρώτα από όλα τους δικούς του πολίτες και τα συμφέροντά τους. Γι αυτό το λόγο και προτιμά να κάνει ότι δεν ξέρει τίποτα. Τι κι αν έχει βουήξει ο τόπος; Περιμένει να μεγαλώσει το θέμα για να το αντιμετωπίσει. Μέχρι τότε έχει άλλα πράγματα πολύ πιο σοβαρά να κάνει. Υπάρχει η Μακεδονία και το όνομα της γειτονικής χώρας. Αυτό έχει πιο πολύ ψωμί και μάλιστα εκεί η κυβέρνηση παίζει στην έδρα της με τη διακομματική στήριξη της Βουλής. Πού να μπλέκεις τώρα με τους μετανάστες, να δυσαρεστήσεις την εκλογική σου πελατεία στην Ηλεία και να ξύνεις πληγές;

Στο κάτω κάτω της γραφής τι ήθελαν κι αυτοί και κάνανε τόσο δρόμο από το Μπαγκλαντές για την Ελλάδα; Τι περίμεναν ότι θα βρούν εδώ; Το δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα; Εδώ έχει δουλειά ρε! Σκληρή δουλειά! Και αν θέλεις να τα πάμε καλά, το καλό που σου θέλω να κάνεις αυτό που σου λέω για να μην έχουμε φασαρίες. Αλλιώς θα πας από κει που ήρθες.

Βέβαια τώρα διαμαρτύρονται και οι αγρότες. Σου λέει, τι το παράνομο κάνουμε; Εμείς δίνουμε δουλειά σε αυτούς τους ανθρώπους που είναι ανειδίκευτοι, δεν έχουνε βρακί να φορέσουνε, αυξάνουμε την παραγωγή μας και άρα συμβάλλουμε στην αύξηση του ΑΕΠ και άρα και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στη χώρα μας (κοιτάξτε εδώ στα σχόλια). Και επίσης αν αυτούς τους ανθρώπους δεν τους πάρουμε στη δουλειά, θα καταλήξουν από το Αλλοδαπών πίσω στην χώρα τους. Άρα θα 'πρεπε να είναι ευχαριστημένοι οι εργάτες.

Όσον αφορά τους καταναλωτές αυτοί είναι διπλά ευχαριστημένοι γιατί θα απολαύσουν ένα πολύ νόστιμο φρούτο που βγαίνει μια φορά το χρόνο, σε αφθονία και σε πολύ χαμηλή τιμή. Άρα ευχαριστημένοι κι αυτοί.

Μόνο εγώ δεν είμαι ευχαριστημένος, που αισθάνομαι όλο και περισσότερο όχι σαν άνθρωπος αλλά σα ζώο, κάθε φορά που μαθαίνω τέτοιες ανατριχιαστικές ιστορίες. Βοήθεια! Πνίγομαι!

Υ.Γ. Οι βασικές πληροφορίες για αυτό το ποστ αντλήθηκαν από το μπλογκ του δημοσιογράφου της "Ελευθεροτυπίας" κυρίου Μάκη Νοδάρου και οι φωτογραφίες είναι του φωτογράφου κυρίου Γιάννη Λιάκου και είναι από το http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=851322

FITNA, η μισαλλόδοξη ταινία του Geert Wilders

Μόλις είδα ένα βίντεο στο youtube που έχει να κάνει με το μίσος απέναντι στο Ισλάμ.
Ο ακροδεξιός Ολλανδός πολιτικός Geert Wilders πριν από κάποιους μήνες έφτιαξε ένα βίντεο που δείχνει τις απόψεις του σχετικά με το Ισλάμ, το FITNA.

Πρόκειται για ένα βίντεο που προωθεί το μίσος εναντίον του Ισλάμ με σκηνές από την 11η Σεπτεμβρίου, τη βομβιστική επίθεση στο σταθμό της Atocha στη Μαδρίτη το 2004, τις βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 2005 και τη δολοφονία του Τέο Βαν Γκογκ στην Ολλανδία, σε συνδυασμό με στίχους από το Κοράνι που προωθούν ιδεολογικά αυτές τις επιθέσεις.

Αυτή η ταινία είχε ανακοινωθεί πριν από κάποιο καιρό ότι θα κυκλοφορήσει και τώρα μόλις κυκλοφόρησε στο youtube. Κάντε κλικ εδώ

Ο κύριος Wilders προστίθεται σε ένα μακρύ κατάλογο ανθρώπων στις δυτικές χώρες που προσπαθούν να αντιδράσουν στους ισλαμιστές φονταμεταλιστές προωθώντας τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό.
Αυτός ο τρόπος αντίδρασης είναι επικίνδυνος.

Το μίσος δεν είναι η λύση!
Αντιδράστε στο ρατσισμό από όπου κι αν προέρχεται!