Τα στερεότυπα και οι ιδεολογικές ισοπεδώσεις

Το να χρησιμοποιεί κάποιος το φύλο ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό ενός ατόμου προκειμένου να μειώσει την αξιοπιστία του ή τη δύναμη των επιχειρημάτων του είναι απλώς σεξισμός. Και, βέβαια, η οποιαδήποτε αναπαραγωγή σεξιστικών προτύπων για να αντιπαρατεθεί κανείς με κάποιον άλλον, όχι μόνο αναπαράγει τις κυρίαρχες δομές εξουσίας του συστήματος όπως η πατριαρχία, αλλά αποτελεί και την πλέον ύπουλη πρακτική, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε πολιτικά θέματα. Καταλήγει δε, αντί να επιτύχει να μειώσει τα επιχειρήματα του αντιπάλου, να μειώνει τα επιχειρήματα αυτού που χρησιμοποιεί τη σεξιστική επίθεση για πολιτικούς λόγους.

Μια τέτοια περίπτωση παρουσιάστηκε τις τελευταίες ημέρες με την περίπτωση της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ. Το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ μας έχει συνηθίσει σε επιθετικές και απαξιωτικές δηλώσεις το τελευταίο διάστημα. Μετά από κάθε τέτοια δήλωσή της, λοιπόν, όλο και κάποιος -για πλάκα, και καλά...- ανεβάζει στο Ίντερνετ τη γνωστή, γυμνή της φωτογράφιση, αφήνοντας υπονοούμενα περί της «ηθικής» της. Με το να παρουσιάζει κανείς μια γυμνή φωτογραφία κάποιου με τον οποίο έχει μια αντιπαράθεση για ένα άλλο θέμα και μάλιστα πολιτικό, με το να εστιάζει δηλαδή όχι στις πολιτικές απόψεις αλλά στη γυμνή σάρκα, είναι σαν να υπονοεί ότι μια γυναίκα που φωτογραφίζεται γυμνή δεν είναι δυνατόν να την πάρει κανείς στα σοβαρά, οπότε οι απόψεις της είναι εξ ορισμού απορριπτέες.

Ιστορικά, κάθε φορά που υπήρχε μια διεκδίκηση από το γυναικείο κίνημα για περισσότερη ελευθερία, δικαίωμα ψήφου, χειραφέτηση κ.λπ., η επίθεση που δέχονταν όχι μόνο οι γυναίκες που κινητοποιούνταν αλλά και όλες οι γυναίκες αδιακρίτως είχε να κάνει με το φύλο τους και την «ηθική» τους, την «ηθική» όπως ορίζεται από τη χριστιανική εκκλησία -προνομιακό διαχειριστή του πανίσχυρου ιδεολογικού εργαλείου της θρησκευτικής πίστης- προς όφελος της εκάστοτε εξουσίας και στόχευε μεταξύ άλλων στη ρίζα της ανθρώπινης ύπαρξης, που είναι το σώμα και η αυτοδιάθεσή του. Η διαιώνιση σεξιστικών προτύπων από αριστερούς ανθρώπους (που συχνά γίνεται με εξαιρετική ελαφρότητα) αποτελεί πολύ μεγάλη αντίφαση, η οποία υποβαθμίζει όχι μόνο την πολιτική ως σκέψη και πράξη, αλλά ακυρώνει θεμελιώδη απελευθερωτικά προτάγματα της Αριστεράς.

Η περίπτωση της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ είναι η πιο πρόσφατη από μια σειρά τέτοιων παραδειγμάτων που μπορεί κανείς να αντλήσει από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι σεξιστικές επιθέσεις δεν είναι οι μόνες. Συχνά έχουμε ομοφοβικές επιθέσεις, όπως αυτή στον γνωστό τραγουδιστή Πέτρο Γαϊτάνο την επαύριο των δηλώσεών του για την υποστήριξη της Χ.Α. Εναντίον του σηκώθηκε ένα τεράστιο κύμα αντίδρασης, πολλά από τα σχόλια όμως, συχνά από αριστερούς ανθρώπους και χωρίς καμία αντίδραση από τους υπόλοιπους, δεν αφορούσαν τις φιλοφασιστικές του απόψεις, αλλά την εκτίμηση ότι είναι ομοφυλόφιλος.

Η χρησιμοποίηση σεξιστικών και ομοφοβικών αναφορών σε μια πολιτική αντιπαράθεση αναπαράγει την κυρίαρχη ιδεολογία. Σύμφωνα με αυτήν, οι γυναίκες και οι ομοφυλόφιλοι είναι πλάσματα αδύναμα στο σώμα και, κατ' επέκταση, στο πνεύμα και άρα ανάξια να συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο. Πρόκειται για σύνδεση που χρησιμοποιείται στις μέρες μας κατά συρροή και από το δεκανίκι του συστήματος που αποτελούν τα φασιστικά κόμματα. Αρκεί κανείς να θυμηθεί, σε αντιπαραβολή με την περίπτωση Γαϊτάνου, τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλ. Παναγιώταρο έξω από το θέατρο Χυτήριο να αποκαλεί τους ηθοποιούς της παράστασης Corpus Cristi «γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες»...

Για την Αριστερά αποτελεί αξιακό ζήτημα να καταπολεμά αυτή τη ρητορική και την πρακτική και όχι να την αναπαράγει. Γιατί ουσιαστικά η αναπαραγωγή αυτή αποδυναμώνει το οποιοδήποτε αξιακό πλεονέκτημά της και οδηγεί στο λάθος συμπέρασμα ότι όλοι είναι ίδιοι. Στη συγκυρία που βρισκόμαστε, από την αδυναμία της Αριστεράς να πείσει για το ιδεολογικό της πλεονέκτημα, κερδισμένος θα βγει μόνο ο φασισμός.

Δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 24 Ιανουαρίου 2014

Φασισμός

Το τελευταίο διάστημα είχαμε ένα κύμα ρατσιστικών επιθέσεων από την πλευρά της Χρυσής Αυγής. Το νεοναζιστικό κόμμα, ενθαρυμμένο από τη δυναμική που του δίνει η συγκυρία, αλλά και από την πολιτική κάλυψη που του παρέχουν κυρίαρχοι κύκλοι της δημοσιογραφίας, οργανωμένα εξαπέλυσε μέσα στο καλοκαίρι μια σειρά επιθέσεων με στόχο τους μετανάστες αλλά και τους ομοφυλόφιλους με σκοπό καταρχήν να τρομοκρατήσει τον πληθυσμό, αλλά ταυτόχρονα και να κάνει αισθητή την παρουσία του στην κοινωνία, με τη συνεργασία βέβαια των ΜΜΕ που πρόβαλαν κατά κόρο τη δράση τους.

Το κόμμα της ΧΑ έχει τις ιδεολογικές του ρίζες στο ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας του 1930 και στελέχη του έχουν ταχτεί ανοιχτά υπέρ του Χίτλερ και των ιδεών του. Μάλιστα με τη δράση τους το τελευταίο διάστημα αποδεικνύουν ότι αντιγράφουν τις πρακτικές των Ναζί. Επομένως ήταν απολύτως αναμενόμενο ότι κάποια στιγμή θα στρεφόντουσαν και εναντίον των ομοφυλοφίλων σαν μια ομάδα που βρίσκεται έξω από το φυσιολογικό και άρα πρέπει να περιθωριοποιηθεί ή ακόμα και να εξαφανιστεί για το καλό της κοινωνίας. Είχαμε λοιπόν, παράλληλα με τις επιθέσεις στους μετανάστες, τις πρώτες ομοφοβικές επιθέσεις που έγιναν στους δρόμους της Αθήνας με μία από αυτές, την πιο οργανωμένη, στις 22 Αυγούστου τη νύχτα στο Ζάππειο από μια ομάδα Χρυσαυγιτών που επιτέθηκε εναντίον του κόσμου που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στο πάρκο, μια και είναι γνωστό ότι το Ζάππειο παραδοσιακά είναι ένας χώρος όπου συναντιούνται άνδρες κυρίως τη νύχτα για εξεύρεση ερωτικού συντρόφου. Αυτή η επίθεση κατέληξε σε μαχαίρωμα ενός μετανάστη που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο πάρκο με αποτέλεσμα τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Υπήρξαν ακόμα δύο ομοφοβικές επιθέσεις στη μέση του δρόμου τη νύχτα τις επόμενες μέρες, ωστόσο αυτές δε μπορούν να χρεωθούν στη φασιστική οργάνωση της ΧΑ μια και οι δράστες κανένα διακριτικό δεν είχαν επάνω τους που να τους ταυτίζει με τη ΧΑ.

Φαίνεται λοιπόν ότι η ΧΑ ακολουθεί ένα οργανωμένο πλάνο επίθεσης στα αδύνατα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας, αρχίζοντας από τους μετανάστες και συνεχίζοντας με τους ομοφυλόφιλους. Να αναφέρουμε και μερικές επιθέσεις που έχουν αρχίσει να δέχονται στη Θράκη μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας με πιο πρόσφατη την επίθεση εναντίον του Μηλιατζήμ Τζεμαλή. Πάντοτε λοιπόν η μεθοδολογία της ΧΑ είναι η ίδια: Επίθεση εναντίον ενός ατόμου ή μιας μικρής ομάδας μελών που ανήκουν σε μια μειονότητα και αποτελούν, σύμφωνα με τη γνώμη τους απειλή εναντίον του "υγειούς" πλειοψηφικού κομματιού της κοινωνίας. Η επίθεση γίνεται από ένα πλήθος ατόμων, πάντα μεγαλύτερο από την ομάδα στην οποία επιτίθεται για να μη φάνε και ξύλο, που συνήθως έχουν έναν καθοδηγητή, κάποιον που φυλάει τσίλιες και είναι σε εγρήγορση για να ειδοποιήσει αν καμμία περίεργη κίνηση συμβεί στη γύρω περιοχή, για παράδειγμα αν σκάσει μύτη η αστυνομία. Τότε η επίθεση λήγει και οι επιτιθέμενοι, πολύ νεαρά αγόρια και κορίτσια στην πλειοψηφία τους, τρέπονται σε άτακτη φυγή.

Το πολιτικό σύστημα έχει δείξει αξιοσημείωτη ανοχή σε αυτές τις επιθέσεις μαχαιροβγαλτών οπαδών ενός κοινοβουλευτικού πολιτικού κόμματος. Μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει διωχθεί, και σε μερικές περιπτώσεις που αυτό έχει συμβεί, είχαμε τραγελαφικά αποτελέσματα από την απόφαση της δικαιοσύνης, όπως στη Βέροια όπου τελικά καταδικάστηκε το θύμα ενώ αθωώθηκαν οι φυσικοί αυτουργοί της επίθεσης! Και αυτό είναι απολύτως φυσικό μια και με τη στάση του αυτή το πολιτικό σύστημα παίζει το τελευταίο του χαρτί διατήρησης της εξουσίας που δεν μπορεί κατά πώς φαίνεται από τις πολιτικές εξελίξεις να διατηρήσει με άλλα, νόμιμα, μέσα.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος με τα μέτρα που παίρνουν συνεχώς για την υποτιθέμενη δημοσιονομική εξυγίανση, οδηγούν τα πράγματα στο αντίθετο μονοπάτι από αυτό που υποτίθεται ότι προσπαθούν να τα οδηγήσουν. Το κράτος μειώνει τη ρευστότητα στην αγορά μέσα από την υπέρογκη φορολογία των πολιτών και την περικοπή μισθών και συντάξεων με αποτέλεσμα να παίρνει λιγότερους φόρους, μια και μειώνεται η κατανάλωση, και μετά να ξανακόβει μισθούς, συντάξεις κλπ. Αυτή η πολιτική έχει οδηγήσει το σύστημα στην κατάρρευση που ζούμε όλο αυτό το τελευταίο διάστημα. Μόνη τους λοιπόν λύση για να παραμείνουν στην εξουσία είναι η καταστολή. Το είδαμε το προηγούμενο διάστημα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την τοποθέτηση ελεύθερων σκοπευτών στην ταράτσα του κοινοβουλίου στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2012 μπροστά σε μια άδεια πλατεία Συντάγματος, από το φόβο υποτίθεται επιθέσεων διαμαρτυρίας. Αυτή βέβαια η σκηνή φέρνει στο νου, σε μια σημειολογία με πολλή μεγάλη σημασία, τις περίφημες φωτογραφίες από το Σύνταγμα της 3ης Δεκεμβρίου 1944, την ημέρα που άρχισαν τα περίφημα Δεκεμβριανά που οδήγησαν στον Εμφύλιο Πόλεμο του 1947-1949. Η καταστολή όμως αυτή, που σκοπό έχει την τρομοκράτηση του πληθυσμού για να καταπνίξουν τις όποιες διαμαρτυρίες, όταν την εφαρμόζουν οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος, τούς είναι επιζήμια πολιτικά. Γι αυτό λοιπόν έχουν βρει το αποκούμπι της ΧΑ, η οποία είναι σύμφυτη με τη βία από την πρώτη μέρα της λειτουργίας της. Βγαίνει λοιπόν η φασιστική συμμορία στους δρόμους και επιτίθεται στους μετανάστες καταφέρνοντας να αποπροσανατολίσει και να οδηγήσει τη συζήτηση σε άλλες ατραπούς τη στιγμή που συντελείται, με την ευλογία των τριών κομμάτων της εσωτερικής τρόικας, η μεγαλύτερη καταλήστευση εισοδημάτων που έχει συμβεί μεταπολεμικά στη χώρα μας.

Οι επιθέσεις εναντίον ομοφυλοφίλων εντάσσονται στην ίδια κατηγορία. Οι ομοφυλόφιλοι, όπως και οι μετανάστες, είναι μια μειονότητα. Σεξουαλική, και πολλές φορές αρκετά ευκατάστατη οικονομικά, αλλά μειονότητα. Και σαν μειονότητα θέλει δικαιώματα αναγνώρισης και ένταξης στην κοινωνία. Στην εποχή όμως που πραγματοποιείται μια συντηρητική στροφή θεσμικά, δε μπορεί να ικανοποιηθεί από το πολιτικό κατεστημένο κανένα δικαίωμα, έστω και αν αυτό είναι αμιγώς πολιτικό και όχι οικονομικό. Ο λόγος είναι απλούστατος: Τα δικαιώματα συνεπάγονται ελευθερία σε όλα τα επίπεδα. Ελευθερία σκέψης πρώτα από όλα και έπειτα ελευθερία δράσης. Αυτό όμως δε μπορεί να γίνει ανεκτό από το πολιτικό κατεστημένο γιατί διαφορετικά θα δινόταν το λάθος μήνυμα στο κοινωνικό σύνολο με αποτέλεσμα οι κοινωνικοί αγώνες και ταξικοί αγώνες να κινδυνεύουν να φουντώσουν και να τους πνίξουν. Θέλουν λοιπόν τον καθένα που διεκδικεί στη φωλιά του. Και σε μια τέτοια συγκυρία, με το πολιτικό σύστημα ουσιαστικά αρωγό στη φασιστική διόγκωση, οι επιθέσεις θα κλιμακωθούν.

Από την άλλη μεριά είναι η στάση της Εκκλησίας που η εξουσία θέλει να έχει σύμμαχό της μια και επηρρεάζει τις συνειδήσεις των πιστών. Η Εκλησία λοιπόν έχει εδραιώσει την κυριαρχία της μέσα από τη διασπορά του φόβου. Φόβος για τη μετά θάνατον ζωή, όπου αν δεν είναι κανείς ενάρετος δε θα του ανοίξουν οι πύλες του Παραδείσου. Φόβος στην ουσία για έναν θεό τιμωρό που επιβλέπει κάθε έκφανση της ζωής, ώστε το άτομο να μην είναι ελεύθερο και να πράττει συνεχώς με τις επιταγές των "εν τη γη" εκπροσώπων του θεού, δηλαδή τους παπάδες. Έτσι λοιπόν ωθούνται οι πιστοί αφενός να καταπιέζουν τις όποιες δικές τους ανάγκες δεν συνάδουν με αυτά που το ιερατείο έχει καθορίσει σαν ενάρετη ζωή και από την άλλη να επιτίθενται σε άλλους όταν αυτοί "αποκλίνουν". Διατηρείται με αυτόν τον τρόπο η εξουσία της Εκκλησίας, που δεν χάνει την πελατεία της. Όσον αφορά δε τους ομοφυλόφιλους, η στάση της είναι ιδιαίτερα σκληρή, παρά το αναμφισβήτητο γεγονός της ύπαρξης μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας πολλών ομοφυλοφίλων, ιερωμένων αλλά και πιστών.

Έχουμε λοιπόν την οργανωμένη επίθεση, με την αρωγή του συστήματος που βολεύεται από αυτήν την κατάσταση, εναντίον των μειονοτήτων. Και αυτή η επίθεση είναι μια επίθεση ενάντια στη δημοκρατία. Ο μόνος τρόπος να αντιδράσουμε, είναι όλοι εμείς που παλεύουμε για τα δικαιώματά μας, να συνεργαστούμε για να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική απειλή. Και αυτή η αντίδραση πρέπει να είναι άμεση. Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο. Αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά. Η ώρα είναι τώρα.

 

Οροθετικοί και μνημόνιο

Πριν από μερικές ημέρες, στις 24-7-2012 έμαθα για έναν γνωστό που είναι οροθετικός ότι βρίσκεται στο σπίτι του χωρίς χρήματα και χωρίς να έχει να φάει. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν μπορεί να εργαστεί καθώς οι γιατροί του το έχουν απαγορεύσει και ζει μόνο από το δίμηνο επίδομα που παίρνει από την Πρόνοια που είναι της τάξης των 1400€, δηλαδή 700€ περίπου το μήνα, και από την αναπηρική σύνταξη που πριν από την κρίση ήταν γύρω στα 700€ το μήνα, αλλά τώρα έχει κουτσουρευτεί για τη δική του περίπτωση στα 400€. Και εδώ λέω για τη δική του περίπτωση γιατί με τον καινούργιο φορέα που ίδρυσε ο αναίσχυντος πρώην υπουργός Υγείας Λοβέρδος, τον ΚΕΠΑ, έγινε καινούργια καταγραφή υποτίθεται όλων των ατόμων που λάμβαναν αναπηρικές συντάξεις με απώτερο σκοπό όμως να επαναπροσδιοριστεί προς τα κάτω και το ποσοστό αναπηρίας, άρα και τα χρήματα που λαμβάνουν από το ελληνικό δημόσιο για να ζήσουν να μειωθούν, ή ακόμα και σε πολλές περιπτώσεις να κοπεί εντελώς η αναπηρική σύνταξη μέσα από τον καινούργιο προσδιορισμό του ποσοστού αναπηρίας, που οι ανάλγητες επιτροπές προσδιόρισαν πολύ χαμηλά με αποτέλεσμα άνθρωποι με πολύ μεγάλα και χρόνια προβλήματα υγείας να χάρακτηριστούν σχεδόν υγειείς. Υπάρχουν περιπτώσεις οροθετικών για παράδειγμα που πήραν ποσοστό αναπηρίας 25% μόνο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη σύνταξη... Για να επιστρέψω στην περίπτωση του ανθρώπου που ανέφερα αρχικά λοιπόν, τηλεφώνησε κάποια στιγμή στην Πρόνοια για να μάθει τι θα γίνει με το επίδομα το οποίο θα έπρεπε να είχε ήδη κατατεθεί στο λογαριασμό του και δεν έχει κατατεθεί μέχρι στιγμής. Του απάντησαν ότι δεν ήξεραν πότε θα μπει το επίδομα, μπορεί στο τέλος του μήνα, μπορεί στο τέλος Αυγούστου, μπορεί και καθόλου ελέω περικοπών (ναι, έτσι είπαν!!!). Αποτέλεσμα λοιπόν είναι ο άνθρωπος αυτός να καταδικάζεται σε αργό θάνατο από το ίδιο το κράτος, μια και η μη επαρκής σίτιση οδηγεί σε επιδείνωση την υγεία του και το ανοσοποιητικό του σύστημα, και κινδυνεύει να κολλήσει κάποια ίωση ή άλλο μικρόβιο, με ολέθριες συνέπειες. Σαν αυτόν τον άνθρωπο ενδεχομένως υπάρχουν πολλοί με διάφορα προβλήματα υγείας τα οποία επιδεινώνονται μέσα από την ανάλγητη πολιτική των μνημονίων που εφαρμόζουν μέχρι τώρα οι ελληνικές κυβερνήσεις. Σήμερα είναι αυτός, αύριο κάποιος από μας. Υ.Γ. Για όσους πιστεύουν ότι τα ποσά των αναπηρικών συντάξεων και των επιδομάτων είναι μεγάλα, αρκεί να αναφέρω τα εξής: Τα χρήματα αυτά δίνονται από το ελληνικό κράτος για τις αυξημένες ανάγκες σίτισης και γενικά ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που χρειάζονται οι οροθετικοί. Για παράδειγμα κάποιος οροθετικός πρέπει να χαλάει κάποια χρήματα για φάρμακα το μήνα, μια και στις αντιβιώσεις για παράδειγμα, μέσα από την πολιτική που εφαρμόζεται οι γιατροί γράφουν πια μόνο τα αντίγραφα φαρμάκων τα οποία έχουν παρενέργειες. Και δεν είναι εύκολο ένα επιβαρυμένο ανοσοποιητικό σύστημα να αντιμετωπίσει τις όποιες παρενέργειες μπορεί να προκύψουν. Από την άλλη υπάρχουν ιατρικές εξετάσεις οι οποίες για παράδειγμα πρέπει να γίνουν άμεσα και αν αποταθεί κανείς στα δημόσια νοσοκομεία, με την κατάσταση που επικρατεί, θα χρειαστεί να περιμένει μήνες και αυτό δεν είναι εφικτό, άρα πρέπει κανείς να τις κάνει σε ιδιωτικά κέντρα πληρώνοντας από την τσέπη του. Όλα αυτά σημαίνουν χρήματα τα οποία πρέπει να έχει κανείς στην τσέπη του και δεν υπάρχει άλλος τρόπος αν κάποιος δεν είναι πλούσιος και είναι αδύνατο να εργαστεί, παρά μόνο να του παρέχει το κράτος τη βοήθεια αυτή. Εκτός αν το κράτος δεν είναι πια σύμμαχος του πολίτη, αλλά των κάθε είδους συμφερότων που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν με κάθε κόστος τη δημόσια υγεία χωρίς να νοιάζονται για τις ανθρώπινες απώλειες.

Ελληνικές εκλογές Ιούνιος 2012

Το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών μοιάζει ίσως ένας τραγέλαφος, αν σκεφτεί κανείς την τραγική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε οι περισσότεροι. Και εδώ μιλάω για τα εισοδήματα που δεν υπάρχουν, τους φόρους που έχουν πνίξει τους περισσότερους, και που θα γίνουν από ό,τι φαίνεται ακόμα περισσότεροι (οι φόροι...) το επόμενο διάστημα, τα απλήρωτα δάνεια στις τράπεζες που θα πληθύνουν και που θα αρχίσουν να διαμαρτύρονται με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα, την αδυναμία ακόμα και κάλυψης των βασικών αναγκών διαβίωσης, όπως είναι η κάλυψη των λογαριασμών, η θέρμανση, ή ακόμα και τα έξοδα για την αγορά τροφίμων. Ο τραγέλαφος βέβαια έγκειται στο γεγονός ότι είναι πραγματικά ακατανόητο φαινομενικά πώς ένας λαός που υποφέρει συνεχίζει να ψηφίζει τα κόμματα που με μαθηματική βεβαιότητα θα ακολουθήσουν την ίδια πολιτική που απειλεί την επιβίωσή του. Σε αυτές τις εκλογές ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ. Και το έκανα με ταξική συνείδηση και απόλυτη γνώση του προγράμματός του το οποίο συνιστά και την πολιτική του πρόταση. Θεωρούσα και θεωρώ ότι οι θεσμικές αλλαγές που προτείνει έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουν εφαρμοστεί στην ελληνική κοινωνία και σε ένα βαθμό συνετέλεσαν στην αποσάθρωσή της και στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος, με τραγικότερο όλων αποτέλεσμα βέβαια την είσοδο των νεοναζί στη βουλή, και μάλιστα μετά από αυτή την αναμέτρηση στο προεδρείο της βουλής σαν πέμπτο κόμμα, αφού από το νόμο δικαιούνται μια θέση στο προεδρείο της βουλής. Η δική μου ψήφος όμως δε στάθηκε αρκετή για να πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ την πρώτη θέση και να εφαρμόσει τις πολιτικές που εγώ θεωρούσα σωστές. Οι λόγοι γι αυτήν την πολιτική αποτυχία είναι πολλοί και δεν θα ήθελα να αναλωθώ σε αυτήν την ανάρτηση παραθέτοντας τη γνώμη μου για το τι έφταιξε. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πιστεύω ότι το πολιτικό αδιέξοδο θα γίνει ακόμα χειρότερο το επόμενο διάστημα καθώς η κρίση θα αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις μια και ακόμα περισσότερες χώρες θα χρειαστούν οικονομική βοήθεια για να αντιμετωπίσουν την αδυναμία τους να αποπληρώσουν το χρέος τους, οδηγώντας τελικά σε μια συνολική κρίση ολόκληρη την ευρωζώνη, με πιο πιθανό αποτέλεσμα τη διάλυση του ευρώ, όπως συνέβη και στην κρίση της δεκαετίας του 1930 με τη διάλυση του κανόνα του χρυσού. Σε αυτήν τη συγκυρία έχει πολύ μεγάλη σημασία η στάση του καθενός από εμάς και η έκφραση της κοινωνικής αλληλεγγύης σαν πολιτική πράξη, πράγμα δηλαδή που πάντα είναι. Ένα από τα καλά που έκανε αυτή η κατάσταση που βιώνουμε όλη αυτή την περίοδο είναι ότι έβγαλε όλους μας στους δρόμους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και μας κινητοποίησε τόσο συναισθηματικά, όσο και κυρίως πολιτικά, πράγμα που είχε φύγει από την καθημερινότητά μας. Η πολιτική συζήτηση, και η διαμόρφωση θέσης μέσα από αυτή, επανήλθε για να μείνει. Πρέπει λοιπόν όλοι μας να δραστηριοποιηθούμε ο καθένας στον δικό του μικρόκοσμο, γιατί όταν τα πράγματα γίνουν χειρότερα, που θα γίνουν έτσι κι αλλιώς, θα χρειαστούμε ο ένας τον άλλον.

Η καταδίκη της βίας

Μετά την πρωινή επίθεση του φασίστα Κασιδιάρη, εκπροσώπου της ΧΑ εναντίον της Ρένας Δούρου και της Λιάνας Κανέλλη το πρωί στον ΑΝΤ1, όπως ήταν φυσικό είχαμε και τα γνωστά τηλεπαράθυρα στα βραδυνά δελτία των τηλεοπτικών καναλιών τα οποία προσπάθησαν όπως ήταν φυσικό να εκμεταλλευτούν προς την κατεύθυνση που ήθελαν πολιτικά το θέμα. Αυτό βέβαια δεν προξενεί καμμία κατάπληξη. Αυτό που όμως εντυπωσιάζει είναι η κοινή τους προσπάθεια να τοποθετήσουν συλλήβδην όλους τους τύπους βίας στο ίδιο τσουβάλι. Ή τουλάχιστον αυτό που αυτοί ονομάζουν βία. Είχαμε λοιπόν τον Πρετεντέρη, την Τρέμη και τον Τσίμα στο Μέγκα να έχουν βάλει τη Ρένα Δούρου, η οποία υπέστη και την επίθεση του εμετικού φασιστοειδούς, να καταδικάσει κάθε είδους βία από όπου υποτίθεται και αν προέρχεται. Το ίδιο συνέβη και στο δελτίο της ΝΕΤ όπου ο Παναγιωτόπουλος από τη ΝΔ και η Γεννηματά είχαν βάλει στη μέση το Βαρεμένο και του ζητούσαν να κάνει το ίδιο. Να καταδικάσουμε λοιπόν τη βία. Αυτό ακούγεται όμορφο και κοινά αποδεκτό. Να συζητάμε με πολιτισμένο τρόπο και να λύνουμε τα προβλήματα ειρηνικά. Όμως για ποια βία μιλάμε; Ανήκουν οι μεγάλες διαδηλώσεις, όπως επιζητούσαν διακαώς από το ΣΥΡΙΖΑ να διακηρύξει οι εκπρόσωποι των υπολοίπων πλην ΚΚΕ κομμάτων σήμερα, στον κύκλο της βίας; Είναι οι αυθόρμητες λαϊκές αποδοκιμασίες εναντίον των πρωταγωνιστών της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα προηγούμενα χρόνια βία και μέχρι ποιου ορίου είναι αποδεκτές; Από την άλλη μεριά υπάρχει βία του κράτους και σε τι αυτή συνίσταται; Και είναι αυτή καταδικαστέα; Αν θέλει λοιπόν κανείς να απαντήσει στο φαινόμενο της βίας είναι απαραίτητο να απαντήσει σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα και ενδεχομένως και σε πολλά περισσότερα που τίθενται επάνω στο θέμα. Θα προσπαθήσω εδώ σύντομα να εκθέσω τη γνώμη μου για τουλάχιστον τα παραπάνω. Νομίζω ότι κανείς πρέπει να δει τις ρίζες του φαινομένου που πάνε πολλά χρόνια πίσω και έχουν μεγάλο ιστορικό βάθος. Στην Ελλάδα η βία στη σύγχρονη ιστορία εκπορευόταν κυρίως αρχικά από το κράτος το οποίο για να επιβάλλει την πολιτική του αναγκαζόταν να στήνει διάφορους μηχανισμούς καταστολής των λαϊκών αντιδράσεων που είχαν να κάνουν κυρίως με τη βία. Στη δεκαετία του 1970 μετά τη μεταπολίτευση για παράδειγμα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ίδρυσε τα ΜΑΤ τα οποία έθεσε σε λειτουργία ο Ράλλης ως πρωθυπουργός με αποτέλεσμα τη δολοφονία των Κουμή και Κανελλοπούλου στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1980. Στα επόμενα χρόνια του Ανδρέα Παπανδρέου οι διμοιρίες των ΜΑΤ πλήθυναν και ανέλαβαν δράση στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1985 με αποτέλεσμα τη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά. Τα χρόνια που ακολούθησαν τα ΜΑΤ συνέχισαν την παραβατική τους δράση χτυπώντας στις μεγάλες διαδηλώσεις και αποτελώντας φόβητρο για την αποτροπή της συμμετοχής του κόσμου σε αυτές. Φτάνοντας στα εντελώς πρόσφατα χρόνια λοιπόν είχαμε το φαινόμενο της αύξησης της ναζιστικής βίας στους δρόμους της Αθήνας κυρίως από εγκληματικές οργανώσεις όπως η ΧΑ που μετεξελίχτηκε σε κόμμα κρυμμένη πίσω από έναν υποτίθεται φιλολαϊκό μανδύα ακτιβισμού ενάντια στους μετανάστες αλλά και εναντίον της Αριστεράς μια και η ΧΑ συνεργαζόταν με την αστυνομία και πολλές φορές την υποκαθιστούσε, κυρίως σε υποβαθμισμένες περιοχές των μεγάλων πόλεων. Από την άλλη μεριά η βία του κράτους απέκτησε καινούργιες μορφές μέσα από την πολιτική του μνημονίου και την ταχύτατη φτωχοποίηση της μεγάλης μάζας του ελληνικού λαού. Και αυτή ήταν μια βία στην οποία κανείς δεν μπορούσε να αντιδράσει, μια και με όπλο το χρέος εξαθλιώθηκε μέσα σε δύο χρόνια το 70% της ελληνικής κοινωνίας το οποίο από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και έπειτα δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ του τέτοια κρατικά εκπορευόμενη επίθεση στο βιοτικό του επίπεδο. Αυτό έφερε την ραγδαία ριζοσπαστικοποίηση των μεγάλων μαζών και επειδή ο θυμός ήταν πολύς και η απογοήτευση ακόμα περισσότερη, πολλοί, νέοι κυρίως, εντάχθηκαν στη ΧΑ, μια συμμορία φασιστών, νονών της νύχτας και μαχαιροβγαλτών. Οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις και κυρίως τα τελευταία δύο χρόνια όπου οι αντιδράσεις, λόγω κυρίως της απαράδεκτης πολιτικής των μνημονίων, εντάθηκαν, δεν αναγνώρισαν ποτέ ως μια μορφή βίας την με παραβατικό τρόπο επιβολή της πολιτικής τους, είτε με την παράνομη βία των δρόμων με τα χτυπήματα των ΜΑΤ στις διαδηλώσεις, είτε με την καταχρηστική επιβολή της πολιτικής των μνημονίων χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού. Είναι αυτές όμως οι πρακτικές που εξέθρεψαν το αυγό του φιδιού και οδήγησαν στην άνοδο της ΧΑ και εντέλει στην παράλογη και απαράδεκτη συμπεριφορά του Κασιδιάρη σήμερα. Αντίθετα χαρακτήριζε βία τις διαδηλώσεις και τα γιουχαΐσματα των μνημονιακών πολιτικών από τον απλό κόσμο. Και πήρε μάλιστα τέτοια μέτρα καταστολής που έφτασε στο σημείο να τοποθετήσει ελεύθερους σκοπευτές στην ταράτσα της βουλής την 25η Μαρτίου του 2012, πράγμα που είχε να συμβεί από τις 3 Δεκεμβρίου του 1944, τα γνωστά Δεκεμβριανά. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν η διόρθωση της πολιτικής του κράτους όσον αφορά το σεβασμό στον πολίτη και στη δημοκρατία είναι αυτή που πρέπει πριν από όλα να γίνει και η οποία θα φέρει τη μείωση της βίας γενικά και βέβαια την εξάλειψη των φαινομένων της ΧΑ. Το να ζητάμε να καταδικαστεί η βία, όπως βέβαια την εννοεί το επίσημο κράτος, χωρίς να κάνουμε συζήτηση επί αυτών των ουσιαστικών θεμάτων νομίζω μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει.

Dear Mrs Lagarde

Dear Miss Lagarde, we thank you so much for all the time and energy you have spent (and we know very much that time is precious to you and all the people working in the IMF trying so hard to solve the problems of the world) to think about us, who are suffering at the moment as a consequence of the stupid way that we lived our lives in the past few decades. We don't want you to think about us though. We just want you and the organisation that you are leading, to fucking get out of our country. We don't want either your money or your thoughts as we know that this is not for free and the price is going to be to enslave our country and the future generations for many years to come. And we also know that all this is the fruit of international politics and you as the leader of the IMF you are a very important link in the chain and whatever is decided behind closed doors is imposed to the people despite their will. But you have to know this: WE ARE GOING TO RESIST UP TO OUR LAST BREATH!!! The forthcoming elections being the first important step of our resistance. And we are never gonna stop until we know that every bureaucrat of your kind has abandoned the holy land that we are born into. Keep this in mind every time you spend more thoughts and time and energy for us! Best reagrds... Kisses to Miss Merkel

Εκλογές 2012

Η απόδειξη ότι τα μνημόνια και η νεοφιλελεύθερη πολιτική δε συμβαδίζει με τη δημοκρατία είναι οι χθεσινές εκλογές. Για να μπορέσει να διατηρηθεί η κατάσταση όπως είχε και να εφαρμοστεί αυτή η πολιτική θα έπρεπε να μη γίνονταν ποτέ εκλογές μια και ήταν σαφές σε όλους ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα. Γι αυτό και όλο αυτό το διάστημα υπήρχε η αντίδραση των δανειστών στο ενδεχόμενο να γίνονταν εκλογές και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να τις αναβάλλουν με τη δύναμη που τους έδιναν τα ΜΜΕ που ελέγχουν και η επικυριαρχία στο πολιτικό σκηνικό με την συνεργασία των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Δεν είχαν όμως τόση δύναμη ώστε να ματαιώσουν οριστικά τις εκλογές. Γιατί αυτό έπρεπε να γίνει για να μην ανατραπεί εκ βάθρων το πολιτικό σκηνικό. Όποιος υπέγραψε τα μνημόνια και τα συνεπακόλουθα μέτρα καταδίκης του ελληνικού λαού προδίδοντας την εμπιστοσύνη του, αυτόματα υπέγραψε και τη δική του πολιτική καταδίκη και αυτό θα εκφραζόταν στην κάλπη αργά ή γρήγορα. Δεν είχαν λοιπόν τη δύναμη για να επιβάλλουν οριστική ματαίωση των εκλογών επιβάλλοντας έτσι ένα συνταγματικό πραξικόπημα, μια δικτατορία, μια και όλος ο κόσμος παρακολουθούσε. Οι δικτατορίες δεν επιβάλλονται στο φως της ημέρας ούτε σε πλήρη διαφάνεια. Επιβάλλονται τη νύχτα, αφού προηγουμένως έχουν προετοιμαστεί επί μακρόν μέσα σε σκοτεινά δωμάτια, όπου ανθρωπάρια βυσσοδομούν για να βάλουν τους άλλους στο γύψο. Η δημοκρατία παρολαυτά βγαίνει λαβωμένη, μια και το νεοναζιστικό κόμμα μπαίνει στη βουλή με αρκετά μεγάλο ποσοστό, αλλάζοντας προς το αντιδημοκρατικότερο τα κοινοβουλευτικά ήθη. Πρέπει να επαγρυπνούμε επομένως, μια και οι βυσσοδομίες δε θα σταματήσουν. Να διακινδυνεύσω και μια πρόβλεψη; ΜΝΗΜΟΝΙΟ (έτσι όπως έχει ψηφιστεί και προσπαθούν να το εφαρμόσουν) ΤΕΛΟΣ!

Συνέντευξη του Παύλου Γερουλάνου στην εφημερίδα "La Vanguardia"

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, πριν από λίγες μέρες έδωσε μια συνέντευξη στη μεγαλύτερη εφημερίδα της Καταλωνίας "La Vanguardia" στον δημοσιογράφο Justo Barranco. Σκέφτηκα λοιπόν να μεταφράσω τη συνέντευξη για να έχουμε μια καλύτερη ιδέα των απόψεων του υπουργού όσον αφορά τον πολιτισμό, μια και τέτοιες συνεντεύξεις ο ίδιος αποφεύγει να δίνει σε ελληνικά μέσα. Προτιμάει μάλλον να μαθαίνουμε το τι μέλει γενέσθαι από κατώτερους αξιωματούχους, προφανώς για να μην καρπώνεται ο ίδιος απευθείας το πολιτικό κόστος. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Για πρώτη φορά η Ελλάδα συνέπτυξε σε ένα υπουργείο τον πολιτισμό και τον τουρισμό. Και τοποθέτησε επικεφαλής τον Παύλο Γερουλάνο (Αθήνα, 1966), έναν οικονομολόγο που σπούδασε στο Harvard και το MIT. Ο Γερουλάνος, που βρέθηκε στη Βαρκελώνη σε μια άτυπη συνάντηση των υπουργών Πολιτισμού των χωρών της Ε.Ε., είναι ένας πραγματιστής, που θέλει να ενώσει τον πολιτισμό με την ανάπτυξη και δηλώνει πως οι πολιτιστικές πολιτικές πρέπει να έχουν ξεκάθαρους στόχους για να μην σπαταλούν τα χρήματα των φορολογουμένων και βλέπει στο διαδίκτυο μια ευκαιρία, παρά τα προβλήματα που εγείρει.

Στην Ισπανία έχει ανοίξει μια συζήτηση για την πειρατεία στο διαδίκτυο. Η Ισπανία θέλει να κλείσει ιστοσελίδες. Τι πιστεύετε;

Όλος ο κόσμος θέλει ελευθερία στο διαδίκτυο αλλά επίσης θέλει και τις τέχνες να ανθίσουν, γιατί είναι αυτές που διατηρούν τη γλώσσα, την κουλτούρα, τον τρόπο σκέψης μας. Θα υποστήριζα οποιαδήποτε μέθοδο προστασίας της ελληνικής δημιουργικότητας, γιατί αν δεν το κάνω, τίθεται σε κίνδυνο η μοναδικότητα της κουλτούρας μας, αλλά δεν πρέπει να σκεφτόμαστε το διαδίκτυο μόνο με όρους προστατευτισμού. Είναι μια ευκαιρία για κουλτούρες με μειωμένο κοινό, όπως η Ελληνική, να φτάσουν σε περισσότερους αποδέκτες. Ο καλύτερος τρόπος για να προστατευτεί μια κουλτούρα, είναι γίνει προσβάσιμη, και να αποτελέσει ένα στοιχείο ανάπτυξης. Στον διάλογο ανάμεσα στους καλλιτέχνες και αυτούς που προωθούν την ελευθερία στο διαδίκτυο συνηθίζω να είμαι πιο ευαίσθητος όσον αφορά τους πρώτους: Αν δημιουργήσουν κάτι που το κοινό θέλει να αποκτήσει, πρέπει να έχουν δικαιώματα. Αλλά το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να πάρει κανείς μια ριζοσπαστική θέση με τον έναν ή με τον άλλον, μια και η τεχνολογία και το γενικότερο πλαίσιο αλλάζουν καθημερινά. Περισσότερο από το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε πού αρχίζει σήμερα ο δημόσιος χώρος, ο χώρος όπου όλος ο κόσμος συνευρίσκεται, και πού η ιδιωτικότητα.

Τι μπορεί να κάνει η Ε.Ε;

Είναι κάπως γραφειοκρατική για την ταχύτητα αυτού που ζούμε. Κοιτάξτε τι συνέβη με την Europeana, το σχέδιο ψηφιοποίησης των βιβλίων: Η Ευρώπη αρχικά αναγνώρισε το θέμα, αλλά η Google την προσπέρασε με τρόπο αμφιλεγόμενο αλλά αποτελεσματικό. Η Ευρώπη πρέπει να ηγηθεί ενός διαλόγου σοφών. Και να δει τι πρέπει να κάνει κάνει για τον πολιτισμό της, έτσι ώστε αυτός να επιζήσει.

Τι πρέπει να κάνει;

Δεν νομίζω ότι η Ευρώπη είναι τόσο αφοσιωμένη στον πολιτσμό της όπως θα όφειλε. Πρέπει να κάνει περισσότερα για την νέα δημιουργικότητα, αλλά ταυτόχρονα και για την πολιτιστική κληρονομιά. Η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία, ή η Ελλάδα έχουμε μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά που έχει ορίσει τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να είναι μια ένωση πραγματική, πρέπει να κοιτάξει τον πολιτσμό του νότου της και να ανοίξει έναν διάλογο που ούτε καν έχει αρχίσει. Έχει ενοποιηθεί μόνο η οικονομία. Και το προβλημα, όπως φαίνεται και με την κρίση είναι ότι η οικονομική ένωση είναι τόσο ισχυρή όσο είναι η πιο αδύνατη οικονομία. Σε αντίθεση, η πολιτιστική ένωση, θα ήταν τόσο ισχυρή όσο ο πιο ισχυρός πολιτισμός.

Ενώθηκαν οι τομείς της Οικονομίας και του Τουρισμού στη χώρα σας, με έναν οικονομολόγο επικεφαλής. Ο πολιτισμός χρειάζεται μια διαχείριση περισσότερο βασισμένη σε οικονομικούς όρους;

Πρέπει να συνδυάσουμε την ελευθερία που χρειάζεται η δημιουργία, μαζί με στόχους που πρέπει να επιτευχθούν. Αν δε γίνει αυτό, κάτω από την ομπρέλα του πολιτισμού υπάρχουν οργανισμοί στους οποίους γίνεται κατασπατάληση των χρημάτων των φορολογουμένων.

Θα γίνουν περικοπές με την κρίση;

Μεγάλες, αλλά διοχετεύουμε τα χρήματα από τους πιο ανεπαρκείς τομείς. Αυτή τη στιγμή έχουμε ένα πρόβλημα με την όπερα και τις επόμενες ημέρες θα πρέπει να αποφασίσουμε αν θα την διατηρήσουμε σε λειτουργία ή όχι. Ψάχνουμε τρόπους να τη σώσουμε, θέλουμε να τη διατηρήσουμε ανοιχτή, αλλά έχει ξεφύγει τόσο πολύ από τον προϋπολογισμό, που υπάρχει πρόβλημα εξεύρεσης πόρων χρηματοδότησης και προϋποθέτει μια τεράστια θυσία. Από την άλλη το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, άνοιξε έναν καινούργιο τρόπο να βλέπουμε τα μουσεία στην Ελλάδα. Πριν ήταν στατικά και αυτό είναι και μέρος του τρόπου ζωής της Αθήνας. Περίπατοι, τουρισμός, ψώνια. Η επιτυχία του επιτρέπει να σκεφτούμε με ελευθερία την πολιτιστική κληρονομιά σαν κάτι όχι μόνο για προστασία, αλλά και για ανάπτυξη.

Θα επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα;

Πρέπει, γιατί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι ενός μοναδικού μνημείου. Φανταστείτε να ήταν η μισή Γκερνίκα στο Βρετανικό Μουσείο. Επιπλέον, μετά το άνοιγμα του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, το Βρετανικό Μουσείο είναι σε άμυνα, γιατί πρέπει να εξηγήσουν γιατί τα μάρμαρα συνεχίζουν να βρίσκονται εκεί. Αν ο Παρθενώνας είναι το σύμβολο του ουμανισμού στον κόσμο, είναι παράλογο με αυτή τη συμβολική αξία να είναι διαιρεμένος.

O Max Kreiser για το Ελληνικό χρέος

Επίθεση στο Στέκι Μεταναστών

Προχθές τη νύχτα γύρω στις 11, το παρακράτος πέρασε από τη θεωρία στην πράξη. Ίσως δεν είναι η πρώτη φορά, δυστυχώς αίσθησή μου είναι ότι δεν θα είναι και η τελευταία.

Το Στέκι των Μεταναστών είναι ένας χώρος που στεγάζονται διάφορες οργανώσεις που στόχο έχουν την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών ομάδων των μειονοτήτων κάθε είδους. Εκεί είναι και το σημείο όπου συνεδριάζει η ΟΛΚΕ μία φορά την εβδομάδα, στις συνεδριάσεις της οποίας παραβρίσκομαι. Γνωρίζω λοιπόν το χώρο και τους ανθρώπους αρκετά καλά.

Η ρίψη χειροβομβίδας εναντίον του Στεκιού Μεταναστών στην οδό Τσαμαδού 13 στα Εξάρχεια, σηματοδοτεί μια σκλήρυνση της στάσης των συγκεκριμένων κύκλων που ωθούν σε παρακρατική βία. Σύμφωνα με αυτά που έγραψε ο Άνεμος η ημερομηνία που επιλέχθηκε να χτυπηθεί το συγκεκριμένο μέρος είναι χαρακτηριστική. Στις 24 Φεβρουαρίου, ημέρα της επίθεσης, είναι η ημερομηνία της ίδρυσης τους Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος του Hitler στη Γερμανία το 1920. Έτσι μπορεί κανείς να σκεφτεί ότι η προχθεσινή δολοφονική επίθεση έγινε σαν απότιση φόρου τιμής.

Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Το πολιτικό κλίμα των τελευταίων μηνών, η πολιτική κρίση που ξέσπασε με αφορμή την υπόθεση Βατοπεδίου, η εξέγερση του Δεκέμβρη, δημιουργούν ένα κλίμα πρόσφορο προς κάθε είδους, μικρή ή μεγάλη, εκτροπή. Η αστική τάξη και η εξουσία, πανικοβλημένες από τις μέχρι τώρα εξελίξεις, αλλά και, κυρίως, τρέμοντας αυτές που πρόκειται να έρθουν με αιτία την οικονομική κρίση, έχουν ξαναβγάλει το παρακράτος στην επιφάνεια. Οι τελευταίες επιθέσεις από διάφορες τρομοκρατικές οργανώσεις, αρχής γενομένης από την επίθεση στον αστυνομικό Διαμαντή Ματζούνη, εξυπηρετούν τα σχέδιά τους.

Προφανώς έχουν στόχο την τρομοκράτηση του κόσμου που διαφωνεί με τις πολιτικές τους επιλογές και τον τρόπο άσκησης της εξουσίας. Έτσι, αφού όλοι θα έχουν τρομοκρατηθεί και ο καθένας θα κάθεται στο σπιτάκι του για να μη φάει καμμιά αδέσποτη, θα είναι ελεύθεροι να επιβάλλουν αυτά που σήμερα δεν μπορούν να επιβάλλουν. Δηλαδή καινούργια αντιλαϊκά μέτρα και εξυπηρέτηση των οικονομικών συμφερόντων με περαιτέρω άρμεγμα του λαού.

Οι παρακρατικοί μηχανισμοί που ποτέ δε σταμάτησαν να υπάρχουν, παρά το γεγονός ότι περάσαμε σε καθεστώς δημοκρατίας από το 1974 και μετά, τον τελευταίο καιρό έχουν εντείνει τη στάση τους και τα μέτρα που παίρνουν για την καταστολή του κινήματος. Η αγαστή τους συνεργασία με τις ομάδες κρούσης της Χρυσής Αυγής, αλλά και η δημιουργία υποτίθεται αριστερών οργανώσεων κρούσης που στην πραγματικότητα είναι ασφαλίτες, είναι κάποιοι από τους τρόπους τους. Κάποιοι άλλοι είναι η περιπολία στους δρόμους ατόμων που συνεργάζονται με την Ασφάλεια, φορούν πολιτικά και βρίσκονται σε συγκεκριμένα σημεία συλλέγοντας πληροφορίες, ή ακόμα και συμμετέχοντας οι ίδιοι σε προβοκατόρικες ενέργειες. Στις διαδηλώσεις από το Δεκέμβρη και μετά, ειδικά σε αυτές που έγιναν επεισόδια που έμοιαζαν να έρχονται από το πουθενά, χωρίς προφανή αιτία δηλαδή, αναρωτήθηκα πολλές φορές για την ταυτότητα ατόμων που είχα δει να συμμετέχουν με το μεγαλύτερο ζήλο. Αποτέλεσμα ήταν βέβαια ότι μετά από αυτά η Αστυνομία επιδιδόταν σε ένα όργιο βίας και καταστολής, όπου την πλήρωνε η μάζα των διαδηλωτών.

Είμαι σίγουρος ότι μια αντίστοιχη προβοκατόρικη ομάδα υπάρχει και στο διαδίκτυο. Μπλόγκερς οι οποίοι εμφανίζονται σαν υπέρμαχοι των διαδηλώσεων και του κινήματος, στην πραγματικότητα όμως ενεργούν για σκοτεινούς παρακρατικούς μηχανισμούς, συλλέγοντας πληροφορίες για όλους και για όλα και στην ουσία φακελώνοντας κόσμο.

Δεν ξέρω αυτή τη στιγμή πώς μπορεί κανείς να αντιδράσει σε όλα αυτά. Για την ώρα νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει η μέγιστη δυνατή επαγρύπνηση. Όσον αφορά αυτό που συνέβη στο Στέκι Μεταναστών, υπάρχει μια κινητοποίηση σήμερα το απόγευμα στην πλατεία Εξαρχείων στις 6μμ. Ελάτε όλοι εκεί.

Απλά μαθήματα οικονομίας

Μόλις έπεσε στην αντίληψή μου ένα καταπληκτικό κείμενο του motorcycleboy με θέμα την οικονομική κρίση. Αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε και τα σχόλια είναι δικά σας

Σκέψου ότι ζεις σε µια γειτονιά παλαιού τύπου. Από αυτές που ßλέπεις στις ασπρόµαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούµε -Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιµο. Έχεις τώρα σ´αυτή τη γειτονιά ένα µπακάλικο -το αφεντικό του µαγαζιού, χοντρός αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, µαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιµα, τσιγάρα -διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός, ßάλτους κι αυτούς στην ιστορία. Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός; Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιµπηµένες τιµές, κλέßει και στο ζύγι -κονοµάει γενικώς. Και όσο κονοµάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριßότερα -κονοµάει χοντρικώς. Πουλώντας λιανικώς. Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κοµπόδεµα µεγαλύτερο από τη µπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, µε τοκογλυφίες δε θέλει να µπλέκει καθότι επίφοßα πράγµατα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρµίρης ο χοντρός -σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του, τι να το κάνει το µπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόµα ένα µπακάλικο -να κονοµάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος. Τώρα υπάρχουν δυο µπακάλικα στη γειτονιά, µόνο που οι τιµές δεν πέφτουν (χαζός είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού µόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόµενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιµές ανεßαίνουν. Τι γίνεται µετά;

Τι να γίνει; Μεροκαµατιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα µηχάνηµα να κόßει αßέρτα χρήµατα -οπότε δεν µπορούν πλέον να αγοράσουν τα εµπορεύµατα του χοντρού.
Πέφτουν τα έσοδα ανεßαίνουν τα έξοδα -τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ
´απογίνει;

Αποφασίζει να ανοίξει µπλοκάκι µε ßερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εµπόρευµα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι µεροκαµατιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα µε ßερεσέ -το µπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος. Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός µέσα στον ιδρώτα. «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να µου χρωστάνε µέχρι και τα καναρίνια το καναßούρι τους -που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ -άσε που ψυλλιάζοµαι ότι οι µπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να µε ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα». Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο
µπακάλης ο χοντρός; Πάει στον γερο- τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαµερό που δανείζει µε τόκους δέκα φορές πάνω από το νόµιµο. «Γερο-Λαδά αδερφέ µου, σώσε µε!» παρακαλάει ο χοντρός.
«Ξανοίχτηκα µε τα ßερεσέδια -κάνε κάτι να έρθω στα ίσα µου γιατί οι
προµηθευτές πιέζουν κι εγώ µόνο το µπλοκάκι έχω!»Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιός στο επάγγελµα και στην οικονοµική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το µπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα µέλι-γάλα. Τώρα, αυτό το µπλοκάκι µε τα ßερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει -αλλά ο τσιφούτης είναι λεπτοκαµωµένο άτοµο, καχεκτικό και φιλάσθενο ας πούµε. Φωνάζει λοιπόν κάτι καλόπαιδα της γειτονιάς, µε πτυχία και περγαµηνές από τα καλύτερα Σωφρονιστικά Ιδρύµατα της χώρας και τους ξηγιέται.«Φέρτε µου τα φράγκα κι από ότι µαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαµολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν,σπάνε-κάτι µαζεύουν. Φτιάχνει την πρώτη µπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόµα παθητικός. Το µπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο
παραµένει. Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνοµίες. «Βοηθήστε µε καλοί µου άνθρωποι, φτωχός είµαι, το κοµπόδεµά
µου δάνεισα και τώρα δε µε πληρώνουν επειδής είµαι γέρος κι
ανήµπορος!» Φιλότιµοι οι σταυρωτήδες κάνουνε µια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσµο, αφού οι έρηµοι οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν. Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναµετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτά και µπόλικα χαµόσπιτα. Ούτε καν τα χρήµατα που έδωσε στον χοντρό µπακάλη δεν έπιασε, τραßάει τις αραιές τρίχες που του έχουν αποµείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα µε τον κανάγια! Που, ακόµα και σκλάßους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ µέσα στο µπλοκάκι -τα λεφτά µου δεν θα τα ßγάλω!»

Από την άλλη πλευρά ο µπακάλης έχει πέσει στα µαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» -έχει ξανοιχτεί πολύ,έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εµπόρευµα, χρωστάει στους
προµηθευτές και ο κόσµος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουµίνια για το καντήλι. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει µείνει ούτε κεραµίδι να ßάλουν πάνω από το χάλι τους, να µην τους ßλέπουν τα σύννεφα και τους φτύνουν καταιγιστικά,που λέει ο λόγος. Αρχίζει λοιπόν τις
απολύσεις ο µπακάλης -την πληρώνουν οι µπακαλόγατοι και το παράρτηµα ειδών µπακαλικής, µπας και σωθεί η επιχείρηση. Έχουµε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν µπακάλη στα πρόθυρα εµφράγµατος και τους µεροκαµατιάρηδες δυο-τρία χιλιόµετρα ßαθύτερα από τα πρόθυρα, στα υστερόθυρα, Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίßεια. Επειδή όµως τέτοια πράγµατα δεν πρέπει να συµßαίνουν σε µια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεµßαίνει το κράτος, να ßάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήµα, άνευ µπακάλη δεν εισάγονται φουά γκρα και άνευµεροκαµατιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα -µε νιώθεις;

Ερώτηση: τι πρέπει να κάνει το κράτοςστη συγκεκριµένη περίπτωση; Τι µέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε και εισπράττετε την ßάσην ας πούµε ! Απαντήσεις που δώθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της µπακαλικής:

1.Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήµατα στους
φτωχοµεροκαµατιάρηδες και ξεχρεώνουν το µπακάλη και τον τσιφούτη.

Σχόλιο: Αγαπητό µου παιδί, µάλλον διαßάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοßά -δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι ßρέ το κράτος που θα µειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων µισθωτών; Πως θα
ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν -εσύ προτείνεις µείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά οι φτωχοί, σιγά µην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο ανοησίες και θα ßρεθούν ακόµα πιο χρεωµένοι -έτσι όπως ακριßώς κάνουν τα
τελευταία χρόνια! Ξαναπέρνα το Σεπτέµßρη µε τον κηδεµόνα σου αγαπητό µου παιδί.

2.Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούµενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα µισθά των φτωχώνε. Σχόλιο: Από τον προηγούµενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συµπέρασµα
για να µη σε πάρουν είδηση;

Βρέ µπούφε αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα ßρει λεφτά να τον ξεχρεώσει;

3.Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή
κάνανε ανοησίες και ανοίγει ένα δικό του µπακάλικο µαζί µε µια κρατική τσιφουτερί για να ßολευτεί ο κοσµάκης.

Σχόλιο: Μόνο που πρώτον αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηµατοδοτεί τους ßουλευτές να ßουλεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά δεύτερον, φαίνεται ότι αριστερίζεις
και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το
Σεπτέµßρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα
ξαναλειτουργήσουµε τη Μακρόνησο, να δούµε τι θα κάνουµε µε σένα.

4.Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα
περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να µη γκρινιάζει. Και τους λέει «µην ανησυχείτε, εγώ είµαι εδώ -γράψτε κατά ßούληση, εγγυώµαι εγώ τα λεφτά σας».
Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύßρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συµµορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα µαθήµατος.
Σύµφωνοι;
Στο ξεκίνηµα της παγκόσµιας κρίσης του χρηµατοπιστωτικού συστήµατος,σύµπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έµπνευση να «δανείσει» χρήµατα
στις τράπεζες, ßάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους µηχανισµούς,
προκειµένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο.
Σήµερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες µπερδεύονται στο
άκουσµα του παραπάνω ονόµατος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οßερεστιµέιτεντ πλέιερ Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε µπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη ßλακεία του Γκόρντονα του Καφέ. Γιατί; Διότι το πρόßληµα ήταν το πλεόνασµα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονοµική αδυναµία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγµα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασµατικού χρήµατος µέσω του υπερδανεισµού. Που µε τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών εφόσον το πλασµατικό χρήµα δεν µπορεί µε τίποτα να γίνει πραγµατικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση -είσαι, το λιγότερο, µαστουρωµένος! Μάλιστα ο δικός µας οικονοµικός κεφάλας δεν άντεξε και το έσκασε το παραµύθι σε συνέντευξη τύπου. «Δεν είναι πραγµατικά τα κεφάλαια που θα δώσουµε για την στήριξη των τραπεζών, απλώς θα εγγυηθούµε την χρηµατοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουµε την εµπιστοσύνη», έτσι ακριßώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγµατικά τα κεφάλαια κύριέ Παραλογοσκούφη µου! Εσείς µέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας οµόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισµούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειµµα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγµα που σηµαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-µέλη πρέπει να δανείζονται χρήµατα για να αντιµετωπίσουν τις ανάγκες τους) -τώρα πως ßρεθήκατε να
δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε λάκηδες!

Ξεκαθαρίζω -η λύση που προωθείται από τις κυßερνήσεις των ανεπτυγµένων χωρών για την αντιµετώπιση της κρίσης µοιάζει µε συνταγή αλµπάνη γιατρού για την αντιµετώπιση του καρκίνου.
«Από πού να πάρω αυτά τα φάρµακα γιατρέ µου;» «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρµακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!»

Ξεκαθαρίζω -µέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, µέχρι δηλαδή να αντιµετωπίσουν τη ζηµιά από το πλασµατικό χρήµα, θα περάσουν πολλές αναποτελεσµατικές νύχτες του Αγίου Βαρθολοµαίου ακόµα και µέρα-µεσηµέρι.Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήµατά τους οι αυτοκινητοßιοµηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας- ήχου, κινηµατογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύµατα. Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώµα.

Ξεκαθαρίζω -άνθρωποι θα µείνουν στο δρόµο, προγράµµατα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση.

Ξεκαθαρίζω -αυτή τη φάση οι γραµµατιζούµενοι τη λένε «ύφεση». Και κουßαλάει στασιµοπληθωρισµό (υψηλό πληθωρισµό που δεν πέφτει µε τίποτα), συνεχώς αυξανόµενη ανεργία, µείωση των παραγωγικών διαδικασιών µέχρι τη στιγµή που . Που;
Δεν θα αναλύσω το µαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστηµα καταρρέει µέσα στις αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα σου πω όµως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονοµολόγοι στο µάθηµα της οικονοµικής θεωρίας -όταν µελετάνε τα νεώτερα οικονοµικά µοντέλα.

Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εµπειρία
ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ.Μόνο έτσι θα µειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα µε τη (σε µεγαλύτερο ßαθµό) µείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και µόνο µε αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούµε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των τιµών. Μαγικό, έτσι;

Τι σηµαίνει όµως «καταστροφή µέρους των παραγωγικών μηχανισµών»; Παραγωγικοί µηχανισµοί είναι οι εργαζόµενοι και τα µέσα παραγωγής (µηχανήµατα, κτίρια κ.λ.π.) -να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόµενοι σκοτώνονται µαζικά σε πεδία µαχών, τα εργοστάσια ßοµßαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες µεταφοράς εµπορευµάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιµοποιούνται για τη διεξαγωγή
εχθροπραξιών . Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάßεις ότι η
«καταστροφή µέρους των παραγωγικών µηχανισµών» συνεπάγεται πόλεµο; Παγκόσµιο κατά προτίµηση, να µην κάνουµε διπλές και τρίδιπλες δουλειές -να ξεµπερδεύουµε µε τη µία. Ο µπακάλης δεν θα πάει στον πόλεµο γιατί έχει πλατυποδία, ο γερο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας. Αλλά θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους µε καλύτερες συνθήκες και έχοντας σßήσει τις συνέπειες των ßλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον δεν θα πάει στον πόλεµο λόγω στραßισµού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αµερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης -επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα µείνουν πίσω να περιµένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον ßοµßαρδισµένο παλιότοπο για χάρη της σηµαίας. Της δικής τους σηµαίας - όχι της δικής σου, εσύ άλλωστε δεν έχεις. Επειδή και τη σηµαία σου µε υπερχρεωµένη πιστωτική την αγόρασες.Αραγε πέφτω πολύ έξω; Ας το ελπίσουμε!!

ΠΑΟ, ΣΥΡΙΖΑ και Βωβός

Σήμερα το απόγευμα η ΠΑΕ Παναθηναϊκός μαζί με το χουντοδήμαρχο Κακλαμάνη πραγματοποίησαν σύσκεψη για να δουν τι θα κάνουν με το θέμα της διπλής ανάπλασης στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και στον Ελαιώνα, την κατασκευή του καινούργιου γηπέδου του Παναθηναϊκού αλλά και κυρίως αυτό που τους καίει που δεν είναι άλλο βέβαια από την κατασκευή του εμπορικού κέντρου του Βωβού στον Ελαιώνα.

Κατέληξαν σε μια ανακοίνωση όπου καλούν το ΣΥΡΙΖΑ σε διάλογο με στόχο να αποσύρει τις υποτιθέμενες προσφυγές του και αυτοί μετά να τα βρουν για το γήπεδο και το Βωβοκτήριο. Βγήκαν μάλιστα σε όλα τα κανάλια και προπαγάνδιζαν αυτή την απόφαση που υποτίθεται τους δείχνει διαλλακτικούς απέναντι στο κόμμα της Αριστεράς και για το "δημόσιο συμφέρον" αλλά και "για το καλό της ομάδας του Παναθηναϊκού" να προχωρήσουν απρόσκοπτα οι διαδικασίες για την κατασκευή του γηπέδου.

Βεβαίως πρόκειται για επικοινωνιακό τέχνασμα το οποίο αμέσως βγήκαν να το προπαγανδίσουν στα κανάλια τους και έτσι να έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση. Αφενός καλούν σε διάλογο έναν ολόκληρο πολιτικό σχηματισμό σαν αυτός να είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την κατάθεση των προσφυγών αλλά και για όλη την εν γένει υπόθεση. Παρακάπτουν έτσι την επιτροπή κατοίκων και τη συζήτηση από την ουσία του θέματος, που είναι η κατασκευή ενός τσιμεντένιου μεγαθήριου μέσα στο κέντρο της Αθήνας και η υποβάθμιση που θα φέρει στις ζωές όλων των κατοίκων αυτής της πόλης. Αντίθετα παρουσιάζουν το θέμα σαν να είναι αποκλειστικά και μόνο για το καλό της ομάδας του Παναθηναϊκού και γι αυτήν βρε αδερφέ θα βάλουν νερό στο κρασί τους και θα συναντήσουν τους αντιπαναθηναϊκούς του ΣΥΡΙΖΑ μόνο "για το καλό της ομάδας".

Ο λόγος βέβαια αυτής της αναδίπλωσης δεν είναι το "καλό της ομάδας". Μετά από την τελευταία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για σταμάτημα των έργων στο Βωβοκτήριο παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που ασκήθηκαν από τον τύπο συλλήβδην, έντυπο και ηλεκτρονικό, με μερικές μόνο εξαιρέσεις μετρημένες στα δάχτυλα, το όλο εγχείρημα τέθηκε σε αμφιβολία. Με δεδομένη και τη συζήτηση της κύριας προσφυγής στις 6 Μαρτίου στο ΣτΕ και την επικείμενη έκδοση της απόφασης μετά από περίπου 1 χρόνο, η βαλίτσα τραβάει σε μάκρος. Σε ένα χρόνο περίπου από τώρα θα έχουμε και διαφορετική κυβέρνηση κατά πάσα πιθανότητα και η δημιουργία τετελεσμένων είναι κάτι που θα της δέσει τα χέρια για να μπορέσει να τηρήσει τις συμφωνίες.

Επίσης ένα άλλο θέμα είναι ότι η κοινή γνώμη έχει αρχίσει και αλλάζει. Παρά το γεγονός ότι έχουν δαπανήσει τόνους μελάνης για να πείσουν τον κόσμο για την ορθότητα των απόψεών τους τα πράγματα αρχίζουν και παίρνουν άσχημη τροπή. Σε ψηφοφορία που έχει ξεκινήσει εδώ και μέρες από το forthnet.gr ερωτάται ο κόσμος να ψηφίσει ποιος φταίει για το ότι δε γίνεται το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Υπάρχουν εναλλακτικές ότι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Βωβός, ο δήμαρχος, η διοίκηση, το ΣτΕ. Στην αρχή τα αποτελέσματα έδειχναν 85% ότι φτάιει ο ΣΥΡΙΖΑ και 10% οι άλλοι. Σήμερα όμως αυτό έχει ανατραπεί και δείχνει ότι φταίει κατά 35% ο ΣΥΡΙΖΑ και 60% περίπου όλοι οι υπόλοιποι, ενώ έχουν ψηφίσει 5223. Δείτε τα αποτελέσματα εδώ . Άρα η υπόθεση τείνει να μετατραπεί σε Βατερλώ γι αυτούς και τις μεθοδεύσεις τους και να τους πάρουν με τις πέτρες πρώτα από όλα οι οπαδοί τού ίδιου του Παναθηναϊκού!

Γι αυτό λοιπόν επινόησαν όλο αυτό το επικοινωνιακό παιχνιδάκι για να μπορέσουν να κρύψουν πάλι λίγο τη μπάλα. Το πιο αστείο από όλα όμως ξέρετε ποιό είναι; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το 'χαψε! Έβγαλε μια ηλίθια ανακοίνωση όπου ανταποκρίνεται υποτίθεται στην πρόσκληση του Παναθηναϊκού για διάλογο! Γράφουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να συμβάλλει θετικά στην κατεύθυνση της κατασκευής του γηπέδου αν αυτοί το σκέφτονται σοβαρά. Αυτός βέβαια ο χαριεντισμός του κόμματος της Αριστεράς και το ανοιχτό παραθυράκι που αφήνει να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με τους μεγαλοεργολάβους και τους μεγαλοεπιχειρηματίες που επιδιώκουν να θησαυρίσουν πάλι στην πλάτη μας με το πρόσχημα του γηπέδου για την αγαπημένη ομάδα, είναι εμετικός. Δεν ξέρω ποιος άνθρωπος έβγαλε αυτή την ανακοίνωση από το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ και αν αυτή υιοθετείται από την ηγεσία του. Αν είναι πράγματι αυτή η θέση του, τότε το κόμμα της Αριστεράς μάλλον έχει κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος, όχι απέναντι στον Παναθηναϊκό, αλλά απέναντι στους πολίτες που παλεύουν για να μη γεμίσει τσιμέντο η πόλη μας. Δυστυχώς κύριοι ομελέτα δε γίνεται χωρίς να σπάσεις αυγά. Ούτε γίνεται να τα έχεις καλά με τα επιχειρηματικά συμφέροντα για να αυξήσεις τα ποσοστά σου τη στιγμή που αυτά εγκληματούν στην πλάτη του Ελληνικού λαού.

Καρεκλοκένταυροι

Είναι πάρα πολύ αστείο να βλέπεις τους υπουργούς της κυβέρνησης να εμφανίζονται αυτές τις μέρες σα χαμένοι στα διάφορα παράθυρα των καναλιών και να προσπαθούν να εξηγήσουν το δυσεξήγητο φαινόμενο. Πώς δηλαδή, ενώ πριν από δεκαπέντε μέρες όλες οι δημοσκοπήσεις τους έδειχναν να προηγούνται, τώρα βρίσκονται δεύτεροι και καταϊδρωμένοι και με έναν μάλιστα πρώην υφυπουργό τον κύριο Γιαννόπουλο να δηλώνει περί "οπισθίων του ΠΑΣΟΚ, που η Ν.Δ. θα βλέπει".

Όλοι αυτοί οι υπουργοί, που με τόση αλαζονεία, την αλαζονεία του θεωρητικά ισχυρού και του αλώβητου από καταστάσεις και γεγονότα, συμπεριφέρονταν και απαντούσαν σε συνεντεύξεις με ένα ξερό "κανένα σχόλιο", άρχισαν ξαφνικά να εμφανίζονται καταβεβλημένοι και ταπεινοί.

Ταπεινοί βέβαια τρόπος του λέγειν, διότι άνθρωποι όπως ο κύριος Αλογοσκούφης ο οποίος θεωρεί ότι το να παίρνεις 800 ευρώ το μήνα σε κάνουν τόσο πλούσιο και φοροφυγά που σου δίνουν τη δυνατότητα να πληρώσεις και φόρο 10% από πάνω για την ενίσχυση της οικονομίας, ή όπως ο κύριος Ρουσόπουλος, ο οποίος προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν υπάρχει διαπλοκή συμφερόντων αν η γυναίκα του υπουργού τύπου είναι η ίδια εκδότρια έντυπων μέσων, δεν υπάρχει πιθανότητα να γίνουν ταπεινοί στον αιώνα τον άπαντα.

(Μάλιστα ο κύριος Ρουσόπουλος προχώρησε ακόμα περισσότερο και με περίσσεια θράσους απάντησε σε σχετική ερώτηση στο πρες ρουμ ότι η γυναίκα του δεν παίρνει καμμία πληροφορία από αυτόν και επίσης αυτός δεν έχει καμμία απαίτηση ευνοϊκής μεταχείρισης από το κανάλι στο οποίο εκείνη δουλεύει. Μωρέ μπράβο εχεμύθεια σ' αυτό το σπίτι! Μού θυμίζει εκείνο το σκίτσο του Αρκά, που είναι δύο ζώα και συνουσιάζονται και λέει το αρσενικό στο θηλυκό: -Πρέπει να παραδεχτείς ότι ξέρω όλα τα μυστικά του έρωτα... και το θηλυκό:-Ναι αλλά είσαι πολύ εχέμυθος...)

Οι άνθρωποι λοιπόν αυτοί, αλλά και άλλοι σαν αυτούς, έχουν γραπωθεί από την καρέκλα τους και δε δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Μόνο κάθε τέσσερα χρόνια έρχονται και ζητούν την ψήφο μας για να μας ξανακάτσουν άλλα τέσσερα χρόνια στο σβέρκο.

Κι εμείς τι παίρνουμε από όλα αυτά; Σε τι ωφελείται ο καθένας προσωπικά αλλά και όλοι μαζί από την εναλλαγή στην εξουσία όλων αυτών των καρεκλοκένταυρων;

Η απάντηση στο ερώτημα είναι σκληρή αλλά και τραγελαφική: Αν δεν είσαι της παρέας τους, λιγούρι που τους γλύφεις και τους παρακαλάς σαν να μην αξίζεις δεκάρα να σε βάλουν στο Δημόσιο για να παίρνεις κι εσύ 700 ευρώ αμειβόμενος με μπλοκάκι και να έρθουν αργότερα να σου τα πάρουν πίσω φορολογώντας σε για να ενισχύσουν την οικονομία που αυτοί με τις ανομίες και τα σκάνδαλά τους την έχουν κάνει μαντάρα, ή ακόμα και επιχειρηματίας που έχεις έρεισμα σε αυτούς που θα κυβερνήσουν για να πάρεις δουλειά με το δημόσιο, δεν ωφελείσαι σε τίποτα.

Γιατί λοιπόν τόσα χρόνια ανεχόμαστε αυτήν την κατάσταση; Μα γιατί είμαστε κι εμείς συμμέτοχοι στο έγκλημα. Κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει, έτσι και η Ελλάδα έχει αυτούς που της αξίζουν, κάτι δήθεν κυρίους και κυρίες που αυτό που τους ενδιαφέρει είναι οι δημοσκοπήσεις και το πώς θα φαίνονται στο φακό όταν θα βγουν να μιλήσουν στα κανάλια.

Βυσσοδομούν με τους συμβούλους τους πώς θα παρουσιάσουν την κυβερνητική πολιτική, πώς θα προβάλλουν τον αρχηγό και πώς τους εαυτούς τους, έτσι ώστε να διαιωνίσουν την εξουσία τους. Εκμαυλίζουν το λαό προβάλλοντας αξίες κίβδηλες, το ρουσφέτι, την κομπίνα και το λάδωμα. Και μετά έρχονται αυτοί οι ίδιοι να μας ψέξουν.

Δοξάστε τους!

21 Απριλίου 2008

Ημέρα επετείου, που καλά θα κάνουμε να μην ξεχνάμε, 41 χρόνια σήμερα

Απόκαλυψη της πολιτικής ταυτότητας του κυρίου Βγενόπουλου

Επιτέλους μάθαμε τι κόμμα ψηφίζει ο κύριος Βγενόπουλος!

Ο πρόεδρος της MIG με τη μήνυση που κατέθεσε εναντίον του προέδρου του Συνασπισμού αποκάλυψε ότι προσπαθεί με κάθε μέσο να συμβάλλει στην περαιτέρω άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις!

Με το φτηνό τέχνασμα της μήνυσης και της ανακοίνωσης που ακολούθησε προσπάθησε να ρίξει στάχτη στα μάτια! Δε μασάμε κύριε Βγενόπουλε! Καταλάβαμε επιτέλους τι πλεκτάνη κρύβεται από πίσω! Είμαστε σίγουροι ότι η συγκεκριμένη μήνυση κατά του κυρίου Τσίπρα αλλά και εναντίον του STAR CHANELL για ξεκάρφωμα, έχουν γίνει μετά από κεντρική συνεννόηση και μακρόπνοο σχεδιασμό από την Κουμουνδούρου!

Το μαρτυράει το πρόσωπο του κυρίου Τσίπρα σήμερα το πρωί και η νηφαλιότητα με την οποία απάντησε στη σχετική ερώτηση των ΜΜΕ :"Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ!"

Από το πρωί, όλες οι οργανώσεις του Συνασπισμού εις άπασα την επικράτεια αλλά και στο εξωτερικό έχουν επιδοθεί σε ένα τρικούβερτο γλέντι με το ανέλπιστο δώρο!

Μάλιστα εδώ στη Βιέννη τσουγκρίζουν κόκκινα αυγά και αγκαλιάζονται για να δώσουν το φιλί της αγάπης ωσάν το Πάσχα να έφτασε φέτος νωρίτερα, και μάλιστα κατά πρωτοτυπία και σε δυσαρμονία με τα συνήθη, Παρασκευή αντί για Κυριακή!
Βεβαίως δε μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αυτό έχει γίνει σε συνεργασία με την εκκλησία καθότι οι οπαδοί του εν λόγω κόμματος είναι γνωστοί αντίχριστοι! Με αυτή τη μήνυση αποδεικνύεται ότι είναι και ο κύριος Βγενόπουλος!

Το ΠΑΣΟΚ, πάνω που πήγε να ανακάμψει μετά από όλη αυτή την τεράστια περίοδο κρίσης, από σήμερα τα έχει βάψει τελείως μαύρα! Μάλιστα ακούγεται ότι ο κύριος Βγενόπουλος, καταχωρημένος πια στη λίστα των αναρχοκομμουνιστοσυμμοριτών, που με διάφορες δολοπλοκίες προσπαθούν να αλώσουν το κράτος από τα μέσα, έχει από το πρωί τηλεφωνικές συνομιλίες με τον κύριο Παπανδρέου και τη Χαριλάου Τρικούπη, που τον εκλιπαρούν να κάνει και σε αυτούς μήνυση!

Περαστικά μας, Καλό Πάσχα και καλά κρασιά...

Απάντηση στο Μητροπολίτη Καλαβρύτων

Πάρα πολλά από αυτά που γράφονται εδώ δεν έχουν καμμία βάση και κανένα λογικό ειρμό. Ακούγονται απόψεις για ευνουχισμό από την κυρά αποτέτοια, ότι πολλοί ομοφυλόφιλοι θα προσεταιριστούν γριές αδερφές για να τις κληρονομήσουν και πολλά άλλα φαιδρά!

Όσον αφορά βέβαια το τελευταίο, είναι γνωστή τακτική της Εκκλησίας και των παπάδων εδώ και αιώνες. Να προσεταιρίζονται δηλαδή μοναχικούς ηλικιωμένους, με ένα γερό κομπόδεμα, να εκμεταλλεύονται το φόβο του θανάτου, που είναι ανθρώπινος, και τη μοναξιά τους και με τον τρόπο αυτό να περιέρχονται στην κατοχή του μετρητού, μετά θάνατον του ανθρώπου αυτού. Οπότε αυτός που το έγραψε, μάλλον έκρινε εξ ιδίων τα αλλότρια.

Όσον αφορά τους ομοφυλόφιλους, επειδή είμαι και ένας από αυτούς, έχω να πω τα εξής:

Πρώτα πρώτα τα ποστ σας κύριε Καλαβρύτων, δυστυχώς δε γνωρίζω το όνομά σας συγχωρήστε με, (όσον αφορά το Σεβασμιώτατε, ένας άνθρωπος τόσο απεχθής που κηρύσσει το μίσος σαν εσάς, μόνο σεβάσμιος δε μου είναι) είναι μισαλλόδοξα. Κηρύσσουν το μίσος, ωθούν τους ανθρώπους σε εξέγερση και στρέφουν διάφορες κοινωνικές ομάδες, τη μία εναντίον της άλλης. Έτσι λοιπόν είμαι εναντίον σας.
Και να ξέρετε ότι αν συνεχίσετε να μας υβρίζετε και εσείς και ο Θεσσαλονίκης και ο Πειραιώς και ο οποιοσδήποτε άλλος από το συνάφι σας υπάρχουν και οι μηνύσεις.

Είμαι ομοφυλόφιλος από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου, το έχω αποδεχτεί και μπορώ να σας πω ότι από τότε που το αποδέχτηκα έχω μια ζωή πάρα πολύ καλή σε αυτό τον τομέα, σε πλήρη αρμονία με τον εαυτό μου. Όλος μου ο κοινωνικός περίγυρος το γνωρίζει, όχι γιατί αν ήθελα δε μπορούσα να το κρύψω, αλλά γιατί ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ να το κάνω. Ήθελα από την πρώτη στιγμή να μη ζω μια διπλή ζωή, όπως κάνουν και πάρα πολλοί συμπατριώτες μου, ακόμα και μέσα στην Εκκλησία.
Οφείλω να σας πω ότι το ξέρει και η ίδια η μητέρα μου, από μένα τον ίδιο.

Όλο αυτό όπως καταλαβαίνετε είναι μια στάση ζωής. Είναι μια πορεία απόλυτα συμβατή με τον εαυτό της, χωρίς σε κανένα σημείο να παρεκλίνει, και κυρίως είναι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ.

Εσείς βεβαίως με λέτε "ανώμαλο".
Πάει πολύς καιρός που το τι είναι ομαλό και τι όχι καθοριζόταν από την Εκκλησία. Ο λόγος είναι ότι η Εκκλησία στην πορεία των αιώνων παρέμεινε κολλημένη σε πολλά στεγανά και ξεπεράστηκε από την κοινωνία. Τα στεγανά αυτά αφορούν το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την ισονομία, τους διακριτούς ρόλους κράτους και Εκκλησίας. Τις αρχές δηλαδή του Διαφωτισμού, ο οποίος στην Ελλάδα δε μας άγγιξε, καθότι ήμασταν υπό τούρκικη κατοχή.

Τα τελευταία χρόνια ένας άλλος παράγοντας έχει κάνει την Εκκλησία να μένει ακόμα πιο πίσω και να αδυνατεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην κοινωνία. Και αυτός είναι η τεχνολογική εξέλιξη. Σήμερα μπορούν να κλωνοποιηθούν ακόμα και άνθρωποι, μπορεί να δημιουργηθεί ανθρώπινη ζωή χωρίς την ερωτική συνεύρεση δύο ανθρώπων.Η τεχνολογική εξέλιξη και η πρόοδος της επιστήμης επέτρεψαν και στο Χροστόδουλο να μεταβεί στην Αμερική για να κάνει άμεσα μεταμόσχευση ήπατος, μια εξέλιξη που δε θα ήταν δυνατή πριν από μερικά χρόνια.

Παρόλα αυτά εσείς εδώ μέσα συνεχίζετε να μιλάτε για ανωμαλίες και ευνουχισμό(!). Απλά προδίδετε την αμηχανία σας απέναντι σε όλα αυτά.Για σας είναι καλύτερα ο κόσμος να παραμείνει εκεί που είναι και να μην προχωρήσει άλλο. Δε θέλετε να εκπολιτιστεί ο λαός. Θέλετε να τον κρατάτε δέσμιο της Εκκλησίας σας και των παραδόσεών της, και να μην του επιτρέπετε να δει το σήμερα. Δε θέλετε τα φώτα του πολιτισμού. Θέλετε τα σκοτάδια και το βόρβορο της αμορφωσιάς και του μίσους.

Λέτε ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν έχουν τα ίδια διαιώματα γιατί ο Θεός σας δεν τα ευλόγησε.
Ξεχνάτε όμως ότι ζούμε σε ένα κοσμικό κράτος. Και σε ένα κοσμικό κράτος με δημοκρατικό πολίτευμα, όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Και είναι αυτό κατάκτηση της κοινωνίας μας, που τόσα έχει υποφέρει σε αυτό το κομμάτι.
Να μη ξεχάσουμε τις δικατορίες του τελευταίου αιώνα και ιδιαίτερα την πιο πρόσφατη. Εκεί πράγματι, και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν πολλοί θιασώτες της εδώ μέσα, κανείς δε σεβόταν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εκεί μας προτρέπετε να γυρίσουμε κύριε Καλαβρύτων; Ίσως γι αυτό η Εκκλησία σας συνεργάστηκε με τους Συνταγματάρχες.
Γιατί μπορούσε να καταλάβει περισσότερο εκείνο το σύστημα διακυβέρνησης και αισθανόταν περισσότερη ασφάλεια. Σήμερα με όλα αυτά τα "ακαταλαβίστικα έργα του Σατανά" δε μπορείτε να είστε ασφαλείς. Αισθάνεστε την Εκκλησία σας να φυλλοροεί και άρα να μειώνεται η επιρροή σας.

Όμως, κύριε Καλαβρύτων δε θα σας αφήσουμε να μας πισωγυρίσετε.
Όλοι οι Δημοκρατικοί πολίτες αυτού του τόπου, ομοφυλόφιλοι και μη, θα σας εμποδίσουμε. Θα αντισταθούμε με όλη μας τη δύναμη και να είστε σίγουρος δε θα περάσει το δικό σας. Θα βρούμε συμμάχους σε όλο το φάσμα της κοινωνίας για να υπερασπιστούν όσα έχουν κατακτηθεί και να κατακτήσουν ακόμα περισσότερα.
Εσείς μπορείτε να βουλιάζετε κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στη λάσπη και να τυφλώνεστε όλο και πιο πολύ από το μίσος.

Καλημέρα σας

Σχόλιο που δημοσιεύτηκε στο blog του Μητροπολίτη Καλαβρύτων (mkka.blogspot.com)

FITNA, η μισαλλόδοξη ταινία του Geert Wilders

Μόλις είδα ένα βίντεο στο youtube που έχει να κάνει με το μίσος απέναντι στο Ισλάμ.
Ο ακροδεξιός Ολλανδός πολιτικός Geert Wilders πριν από κάποιους μήνες έφτιαξε ένα βίντεο που δείχνει τις απόψεις του σχετικά με το Ισλάμ, το FITNA.

Πρόκειται για ένα βίντεο που προωθεί το μίσος εναντίον του Ισλάμ με σκηνές από την 11η Σεπτεμβρίου, τη βομβιστική επίθεση στο σταθμό της Atocha στη Μαδρίτη το 2004, τις βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 2005 και τη δολοφονία του Τέο Βαν Γκογκ στην Ολλανδία, σε συνδυασμό με στίχους από το Κοράνι που προωθούν ιδεολογικά αυτές τις επιθέσεις.

Αυτή η ταινία είχε ανακοινωθεί πριν από κάποιο καιρό ότι θα κυκλοφορήσει και τώρα μόλις κυκλοφόρησε στο youtube. Κάντε κλικ εδώ

Ο κύριος Wilders προστίθεται σε ένα μακρύ κατάλογο ανθρώπων στις δυτικές χώρες που προσπαθούν να αντιδράσουν στους ισλαμιστές φονταμεταλιστές προωθώντας τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό.
Αυτός ο τρόπος αντίδρασης είναι επικίνδυνος.

Το μίσος δεν είναι η λύση!
Αντιδράστε στο ρατσισμό από όπου κι αν προέρχεται!

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ

Τις τελευταίες ημέρες με αφορμή την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου από την κυβέρνηση παρακολουθούμε μία κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ τριών κομμάτων της βουλής κυρίως, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Όλα ξεκίνησαν από την μάλλον άστοχη πρόταση του Αλέκου Αλαβάνου για δημοψήφισμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως από κεκτημένη ταχύτητα ευνοημένος το τελευταίο διάστημα από τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν να έχει μια τρομακτική άνοδο και θέλοντας να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, θέλησε να αιφνιδιάσει την κυβέρνηση και να κερδίσει τις εντυπώσεις.
Στη σύγχρονη, μεταπολιτευτική Ελλάδα, αν δεν απατώμαι μία και μοναδική φορά έχει γίνει δημοψήφισμα, το 1974 και αφορούσε το θεμελιώδες ζήτημα του πολιτεύματος.
Βεβαίως στο παρελθόν υπήρξε και το τραγελαφικό και κίβδηλο δημοψήφισμα της χούντας.

Η λογική της "μάζας" που χρησιμοποιείται σε ένα δημοψήφισμα, όπου ο λαός καλείται να απαντήσει με ένα ναι ή με ένα όχι σε ερώτημα για το αν αποδέχεται το νόμο αυτό, είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση προβληματική. Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο έχει χιλιάδες παραμέτρους και κάποιες από αυτές είναι πιθανό για μια συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων να είναι καλές.

Επίσης τα δημοψηφίσματα κατά τη γνώμη μου είναι εργαλεία που πρέπει να ζητείται η χρήση τους μόνο σε πάρα πολύ σημαντικά ζητήματα της πολιτικής, ζητήματα που έχουν να κάνουν με θέματα που αφορούν την ουσία της δημοκρατίας μας και βεβαίως όχι ζητήματα που αφορούν τα δημόσια οικονομικά, όπως το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Αυτό το νομοσχέδιο, όπως και κάθε νομοσχέδιο, είναι ένας νόμος και μπορεί αντίστοιχα να καταργηθεί με έναν άλλο νόμο, ή να κηρυχθεί αντισυνταγματικός και να μην επικυρωθεί από τα δικαστήρια, ή ακόμα να καταργηθεί στην πράξη από το λαϊκό κίνημα και να μην εφαρμοστεί ποτέ.

Γενικά υπάρχει μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση εδώ, με την οποία συμφωνώ στο κομμάτι που μιλάει για τα δημοψηφίσματα.

Επίσης ο κύριος Αλαβάνος έκανε την κίνηση να ζητήσει να συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να τον ενημερώσει για τις κινήσεις του κόμματός του για το δημοψήφισμα και αφήνοντας να διαρρεύσει ότι θα ζητούσε να αναπέμψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το νομοσχέδιο στη Βουλή, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό εμμέσως πολιτικό πρόβλημα.

Τελικώς πρυτάννευσαν μάλλον τα πιο ήπια πνεύματα και σήμερα δε ζητήθηκε καμμία πολιτική πρωτοβουλία από τον Πρόεδρο, αλλά το κακό είχε γίνει καθώς σχολιάστηκε από όλες τις πλευρές της Βουλής αλλά έδωσε και τη δυνατότητα να παραδώσει μαθήματα Δημοκρατίας ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ καθώς επαναδιατύπωσε το αίτημά του για επαναφορά των υπερεξουσιών του Προέδρου της Δημοκρατίας!

Παίρνοντας τη σκυτάλη σήμερα το μεσημέρι, το μέχρι σήμερα πελαγωμένο ΠΑΣΟΚ, κατέθεσε μια πρόταση μομφής.

Αυτή η πρόταση μομφής δεν έχει βεβαίως καμμία τύχη, μια και η κυβερνητική πλειοψηφία είναι δεδομένη.

Για πολλές εβδομάδες, ή ακόμα και μήνες, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πελαγοδρομούσε ανάμεσα σε εσωτερικές έριδες και στην έλλειψη πολιτικού στίγματος.
Η απειλή της απώλειας της δεύτερης θέσης στις δημοσκοπήσεις το τελευταίο διάστημα από την αλματώδη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς έβαλε σε σκέψεις την ηγεσία του και το αποτέλεσμα ήταν αυτή η πρόταση δυσπιστίας.

Μόνο που και εδώ, όπως και αλλού το τελευταίο διάστημα, έρχονται δεύτεροι.
Η πρόταση για δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν μόνο πρώτη χρονικά. Με την κατάθεσή της στη Βουλή, δόθηκε σε όλους η εντύπωση ότι τα υπόλοιπα κόμματα πιάστηκαν στον ύπνο.
Μία τέτοια κίνηση κανείς δεν την περίμενε από το τέταρτο, με βάση τα ποσοστά των τελευταίων εκλογών, κόμμα της Βουλής.
Μία τέτοια πρωτοβουλία θα την περίμενε κανείς από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, καθότι εκείνη είναι υποτίθεται αυτή που διεκδικεί την εξουσία άμεσα, λόγω της εγγύτητάς της με το πρώτο κόμμα από άποψη ψήφων.

Όπως καταλαβαίνει κανείς, έτσι όπως ήταν η κατάσταση το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να αντιδράσει.

Η πρόταση αυτή δυσπιστίας, διατείνονται όλοι από το ΠΑΣΟΚ ότι γίνεται για ουσιαστικούς λόγους, για να αναδείξουν το έλειμμα πολιτικής και το καταστροφικό έργο της κυβέρνησης.
Πού ήταν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ την εποχή των μεγάλων σκανδάλων της ΝΔ; Γιατί δεν κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας, που θα είχε και πολύ μεγαλύτερο έρεισμα στο κοινωνικό σύνολο την εποχή του σκανδάλου των υποκολοπών; Την εποχή του σκανδάλου των δομημένων ομολόγων; Την εποχή των συλλήψεων των Πακιστανών;
Η αντιπολίτευση που άσκησε μέσα σε όλο αυτό το διάστημα ήταν τουλάχιστον ανεπαρκής.

Η τελευταία φορά που κατατέθηκε πρόταση μομφής από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν το 2007, όταν, κάτω από το βάρος των φοιτητικών κινητοποιήσεων, όπου πρωτοστάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου αρχικά είχε συναινέσει για την αναθεώρηση του άρθρου 16. Και ήταν πάρα πολύ εμφανές ότι ο κύριος Παπανδρέου, με δεδηλωμένη τη γνώμη ότι έιναι υπέρμαχος των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν για να μπορέσει να παρουσιάσει ένα έργο ως αντιπολίτευση και κάτω από το βάρος των δημοσκοπήσεων.

Κάτι αντίστοιχο γίνεται και σήμερα. Μέσα στην πρωτοφανή κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ μέσα σε ένα εξάμηνο και αφού σε πολλά σημεία της πολιτικής του διαφέρει ελάχιστα από το κυβερνών κόμμα, πρέπει παρολαυτά να παρουσιάσει κάποιο έργο. Αποτέλεσμα η πρόταση δυσπιστίας.

Τις επόμενες μέρες θα παρακολουθήσουμε στη Βουλή την επανάληψη μιας ταινίας που έχουμε ξαναδεί. Η κυβέρνηση θα εκθέσει το έργο της και η αξιωματική αντιπολίτευση θα της επιτεθεί σε όλους τους τόνους. Το σίγουρο είναι ότι δεν πείθει κανείς από τους δύο.

Η Αριστερά καθισμένη στα δικά της έδρανα θα περιμένει τη σειρά της. Αυτό που εμείς θα περιμένουμε από αυτήν είναι ένας διαφορετικός πολιτικός πολιτισμός από ό,τι μέχρι σήμερα έχουμε συνηθίσει. Ελπίζουμε να μη μας απογοητεύσει.

5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΙΡΑΚ

Την περασμένη βδομάδα συμπληρώθηκαν 5 χρόνια πολέμου στο Ιράκ.

Η επέτειος αυτή έρχεται σε μια συγκυρία που όλοι στην Ελλάδα ασχολούνται με άλλα θέματα της επικαιρότητας και κυρίως με το ληστρικό ασφαλιστικό νομοσχέδιο που η συντηρητική κυβέρνηση αποφάσισε να ψηφίσει.

Όμως ο όλεθρος του πολέμου και η προοπτική της συνέχισής του για πολύ ακόμα, είναι ένα θέμα που, όσο κι αν δε μας αφορά άμεσα, έχει προτεραιότητα.



Οι εκλογές στην Αμερική τον ερχόμενο Νοέμβριο και η προοπτική της νίκης του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου, γερουσιαστή Μακ Κέιν, ξαναφέρνουν το θέμα στην επικαιρότητα.


Ο γερουσιαστής λέει ότι "η πρόωρη απόσυρση των στρατευμάτων των ΗΠΑ από το Ιράκ θα οδηγήσει σε χάος και σε γενοκτονία".



Η άμεση επίσης επίσκεψη, την επόμενη μέρα της νίκης του για χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων στις προκριμματικές εκλογές , στο Λευκό Οίκο για να συναντήσει τον πρόεδρο Μπους, κάνει ακόμα πιο προφανή τη σύνδεση της πολιτικής του γερουσιαστή με την πολιτική που αυτά τα 5 χρόνια, με καταστροφικά αποτελέσματα, άσκησαν οι ΗΠΑ στην περιοχή αλλά και στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.

Οι ΗΠΑ μέχρι τώρα συνεχίζουν να πιέζουν τη χωρα μας, όπως και όλες τις σύμμαχες χώρες τους στο ΝΑΤΟ να αποστείλλουν περισσότερα στρατεύματα στις περιοχές του πολέμου.

Χαμένη μέσα στη δίνη μιας καυτής επικαιρότητας, τη βδομάδα που πέρασε, αυτή η επέτειος.
Δε θα πρέπει όμως να αφήσουμε το θέμα να ξεχαστεί.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΚ! ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΡΑ!

Ιερά Σύνοδος

Η Ιερά Σύνοδος στη θυελλώδη συνεδρίασή της εχθές αποφάσισε ότι οποιαδήποτε διαφορετική σχέση δύο ατόμων έξω από τον ευλογημένο από τη εκκλησία θρησκευτικό γάμο είναι "πορνεία".

Αυτή η ανακοίνωση έρχεται σε ένα διάστημα που είχαν δημιουργηθεί πολλές ελπίδες για μια διαφορετική συμπεριφορά του ιερατείου όσον αφορά τις παρεμβάσεις του στα εγκόσμια και σε θέματα που αφορούν κυρίως το κράτος, μια και ο καινούργιος αρχιεπίσκοπος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι ακόμα και το χωρισμό εκκλησίας και κράτους μπορεί να υποστηρίξει.

Πρόκειται φυσικά για μια μεγάλη απογοήτευση. Η εκκλησία συνεχίζει να στρουθοκαμηλίζει και να παραβλέπει τις εξελίξεις στην κοινωνία. Πράγματα που ντε φάκτο έχουν γίνει δεκτά και απομένει η τυπική τους έγκριση με νόμο του κράτους, όπως οι σχέσεις εκτός γάμου, εκείνη συνεχίζει να τα αρνείται.

Ο λόγος είναι ότι αυτό που οι περισσότεροι παπάδες φοβούνται, είναι το χάσιμο της πελατείας τους. Είναι το ότι φοβούνται ότι τις Κυριακές θα μιλούν σε όλο και μικρότερα ακροατήρια και έτσι θα γεμίζει όλο και πιο δύσκολα το παγκάρι. Γι αυτό ντύνουν όλη τους την αντίδραση με το λόγο του Θεού, ενός Θεού τιμωρού τη μέρα της Κρίσεως, όπου όλοι οι αμαρτωλοί θα καταλήξουν να βράζουν στα καζάνια της Κολάσεως στην αιωνιότητα.



Ο λόγος ενός από τους μετριοπαθείς αρχιερείς εχθές του Ιωαννίνων Θεόκλητου ο οποίος υποστήριξε μια πιο μετριοπαθή ανακοίνωση, ήταν χαρακτηριστικός: "Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω". Και το μεγαλύτερο ηθικό ζήτημα που εγείρεται αυτή τη στιγμή είναι το εξής: Όλα αυτά τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την ανηθικότητα του καινούργιου νομοσχεδίου, είναι σίγουρα αναμάρτητοι οι ίδιοι;

Τι γίνεται με τα σκάνδαλα μέσα στην Εκκλησία, με τις οικονομικές ατασθαλίες; Τελευταίο παράδειγμα η ΜΚΟ "Αλληλεγγύη" που ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος και το Υπουργείο της ζητάει πίσω περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ.

Επίσης τι γίνεται με την ομοφυλοφιλία μέσα στην εκκλησία; Η ύπαρξή της είναι ένα παλιό θέμα ταμπού που δεν το παραδέχονται μέσα στην ιεραρχία, όμως υπάρχουν πολλές αποδείξεις περί του αντιθέτου, μέχρι και blog έχει δημιουργηθεί για αυτό το θέμα και μάλιστα από ιερωμένο.



Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν αποδέχεται τα αυτονόητα. Και έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με το κυρίως σώμα της κοινωνίας, προσπαθώντας ακόμα μια φορά να εμποδίσει την πρόοδο και προκρίνοντας την οπισθοδρόμηση για ιδιοτελείς σκοπούς