"Α, η Ευανθία!"
Η μαμά μου με είχε πάει να επισκεφτούμε τη γιαγιά μου σε μία από αυτές τις εβδομαδιαίες επισκέψεις που της κάναμε στο σπίτι της στον Περαιά. Καμμιά φορά πηγαίναμε ακόμα πιο αραιά και από βδομάδα.
Εκεί στο κρεβάτι ήταν ξαπλωμένη μια γυναίκα γύρω στα 65, με ένα χαρούμενο χαμογελαστό πρόσωπο. Είχε πάει να βοηθήσει τη γιαγιά μου στο καθάρισμα του τεράστιου σπιτιού της, αλλά βέβαια κατέληξε να το καθαρίσει μόνη της καθότι η γιαγιά, καλομαθημένη και από πολύ πλούσια οικογένεια γαρ, δε σήκωνε πολύ εύκολα το φιλντισένιο της χεράκι για να πιάσει το ξεσκονόπανο. Παρόλη της την κούραση της ημέρας λοιπόν, η Ευανθία είχε ακόμα τη διάθεση να χαμογελάει σα να μη συμβαίνει τίποτα, σε μένα που ήμουνα τότε 8 χρονών.
"Α, ο Αντώνης!", ήταν η μισοκοροϊδευτική της απάντηση.
Φορούσε μια ρόμπα πολύχρωμη, αλλά όχι τίποτα το ιδιαίτερο. Έτσι κι αλλιώς είχε πάει για δουλειά. Το πρόσωπό της ήταν γεμάτο ρυτίδες που έδειχναν τη δύσκολη ζωή που είχε περάσει και στο ένα από τα δυο της χέρια είχε ένα γρομπαλάκι πάνω στην άρθρωση του καρπού, σκληρό, που από ό,τι έμαθα χρόνια αργοτερα ιατρικά το λέγανε λίπωμα. Χαμογελούσε πλατιά, και άφηνε να φανεί όλο της το στόμα που δεν είχε δόντια.
Ή, μάλλον κάνω λάθος. Τότε ακόμα είχε ένα και μοναδικό, το οποίο ήταν ετοιμόρροπο. Το κατάπιε ένα πρωί με το γάλα της, περίπου δύο χρόνια αργότερα, και από τότε και μετά ήταν φαφούτα.
Όταν σηκωθηκε όρθια για να με χαιρετήσει πρόσεξα τα πόδια της, που ήταν κοντά και στραβά. Αυτό το στραβά μου έκανε εντύπωση! Τέτοια στραβά πόδια δεν είχα δει ποτέ μου!
Χρόνια αργότερα, όταν κόντευα να τελειώσω το Γυμνάσιο,τέτοια στραβά πόδια σαν της Ευανθίας, έβλεπα στους συμμαθητές μου που παίζαμε μπάσκετ μαζί, κι επειδή ήμουνα τότε στην εφηβεία και μου γυρίζανε τα μάτια ανάποδα από σεξουαλική επιθυμία με όλους αυτούς τους έφηβους αρσενικούς που πηγαίναμε μαζί στο σχολείο, έμαθα με τον καιρό να έχω τα στραβά πόδια κάτι σαν φετίχ. Έβλεπα αγόρι με στραβά πόδια και μου έβγαιναν τα μάτια έξω!
Πάντως την ημέρα που γνώρισα την Ευανθία, δεν υπήρχε καμμία πιθανότητα να αισθανθώ σεξουαλικό συναίσθημα. Πρώτα από όλα η Ευανθία ήταν γυναίκα. Όχι βέβαια ότι αυτό είναι και απαγορευτικό (θου κύριε, φυλακή τω στόματί μου!), αλλά ήταν και 65 χρονών. Και επίσης, επειδή και αυτό δεν είναι απαραίτητα απαγορευτικό, να σας πω ότι εγώ στην ηλικία των 8 χρονών,στα σεξουαλικά ήμουνα ένα ζώο και μισό!
Η σεξουαλικότητά μου κοιμότανε τον ύπνο του δικαίου, δεν είχα ποτέ σκεφτεί, τουλάχιστον από όσο θυμάμαι, ότι αυτό που λέμε γεννητικό όργανο και βρίσκεται ανάμεσα στα πόδια μου, χρησιμεύει και για άλλες χρήσεις εκτός από το κατούρημα.
Επίσης, για να το χοντρύνουμε και λίγο περισσότερο,τη λέξη γαμήσι την άκουσα πρώτη φορά ένα χρόνο περίπου μετά, στη Ρόδο, από το φίλο μου τον Πολύβιο. Είχα ακούσει όλα τα υπόλοιπα βρισίδια, από τον πατέρα μου, που ήταν ναυτικός, και στόλιζε με αυτά τη μάνα μου και το σόι της. Μέχρι και τη λέξη φακλάνα ήξερα, η οποία πάντοτε μου άρεσε έτσι όπως ηχούσε, ειδικά η συλλαβή "φα" μπροστά από το "κλάνα", την έκανε να μοιάζει πιο εύηχη και σίγουρα να μη φέρνει στο νου άσχημες οσμές κι ένα αίσθημα αναγούλας. Το μόνο παράξενο στη λέξη, που δε μπορούσα να καταλάβω τη σημασία της, ήταν ότι έτσι αποκαλούσε ο πατέρας μου την πεθερά του! Κι εμένα μου είχε μείνει στο μυαλό "η γιαγιά η φακλάνα!".
Εκείνο λοιπόν το μεσημέρι που η Ευανθία σηκώθηκε όρθια για να με χαιρετήσει στο σπίτι της γιαγιάς μου, εμένα τον οχτάχρονο Αντώνη,ξεκίνησε μια σχέση με αυτή τη γυναίκα που κράτησε περίπου 10 χρόνια.
Η Ευανθία ήτανε για μένα η γυναίκα που μου πρόσφερε στοργή τα δύσκολα χρόνια του διαζυγίου των γονιών μου. Ήταν αυτή στην οποία έτρεχα όταν με μάλωνε ο πατέρας μου, τον οποίο φοβόμουνα υπερβολικά, και αυτή που με παρηγορούσε όταν ήμουνα στενοχωρημένος και έκλαιγα. Ήταν, όπως είπε η ίδια κάποτε σε ένα δικαστήριο,που είχε πάει να καταθέσει ως μάρτυρας σε μια από τις δίκες για το διαζύγιο των γονιών μου, αυτή που στο σπίτι εκτελούσε καθήκοντα μητέρας, καθότι εγώ έμενα με τον πατέρα μου κι εκείνη έμενε μαζί μας, ενώ οι γονείς μου ήταν ήδη σε διάσταση.
Και αυτή η σημαντική σχέση της ζωής μου ξεκίνησε κάπως έτσι,ένα πρωί.
Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008
Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008
FITNA, η μισαλλόδοξη ταινία του Geert Wilders
Μόλις είδα ένα βίντεο στο youtube που έχει να κάνει με το μίσος απέναντι στο Ισλάμ.
Ο ακροδεξιός Ολλανδός πολιτικός Geert Wilders πριν από κάποιους μήνες έφτιαξε ένα βίντεο που δείχνει τις απόψεις του σχετικά με το Ισλάμ, το FITNA.
Πρόκειται για ένα βίντεο που προωθεί το μίσος εναντίον του Ισλάμ με σκηνές από την 11η Σεπτεμβρίου, τη βομβιστική επίθεση στο σταθμό της Atocha στη Μαδρίτη το 2004, τις βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 2005 και τη δολοφονία του Τέο Βαν Γκογκ στην Ολλανδία, σε συνδυασμό με στίχους από το Κοράνι που προωθούν ιδεολογικά αυτές τις επιθέσεις.
Αυτή η ταινία είχε ανακοινωθεί πριν από κάποιο καιρό ότι θα κυκλοφορήσει και τώρα μόλις κυκλοφόρησε στο youtube. Κάντε κλικ εδώ
Ο κύριος Wilders προστίθεται σε ένα μακρύ κατάλογο ανθρώπων στις δυτικές χώρες που προσπαθούν να αντιδράσουν στους ισλαμιστές φονταμεταλιστές προωθώντας τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό.
Αυτός ο τρόπος αντίδρασης είναι επικίνδυνος.
Το μίσος δεν είναι η λύση!
Αντιδράστε στο ρατσισμό από όπου κι αν προέρχεται!
Ο ακροδεξιός Ολλανδός πολιτικός Geert Wilders πριν από κάποιους μήνες έφτιαξε ένα βίντεο που δείχνει τις απόψεις του σχετικά με το Ισλάμ, το FITNA.
Πρόκειται για ένα βίντεο που προωθεί το μίσος εναντίον του Ισλάμ με σκηνές από την 11η Σεπτεμβρίου, τη βομβιστική επίθεση στο σταθμό της Atocha στη Μαδρίτη το 2004, τις βομβιστικές επιθέσεις στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 2005 και τη δολοφονία του Τέο Βαν Γκογκ στην Ολλανδία, σε συνδυασμό με στίχους από το Κοράνι που προωθούν ιδεολογικά αυτές τις επιθέσεις.
Αυτή η ταινία είχε ανακοινωθεί πριν από κάποιο καιρό ότι θα κυκλοφορήσει και τώρα μόλις κυκλοφόρησε στο youtube. Κάντε κλικ εδώ
Ο κύριος Wilders προστίθεται σε ένα μακρύ κατάλογο ανθρώπων στις δυτικές χώρες που προσπαθούν να αντιδράσουν στους ισλαμιστές φονταμεταλιστές προωθώντας τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό.
Αυτός ο τρόπος αντίδρασης είναι επικίνδυνος.
Το μίσος δεν είναι η λύση!
Αντιδράστε στο ρατσισμό από όπου κι αν προέρχεται!
Πιτσιρίκο γύρνα πίσω!!!
Ένα από τα πιο σημαντικά blogs, ο πιτσιρίκος αποφάσισε να σταματήσει.
Είμαι νέος blogger και παρακολουθώ τον πιτσιρίκο εδώ και πολύ καιρό, πολύ πριν καν σκεφτώ να δημιουργήσω το δικό μου blog.
Η πρώτη επαφή μου με τα κείμενά του ήρθε μέσα από τη lifo και τη στήλη που διατηρεί κάθε εβδομάδα. Από την πρώτη στιγμή μου έκανε τρομερή εντύπωση ο βλάσφημος και ανατρεπτικός λόγος του. Σιγά σιγά έγινε μια συνήθεια αναπόσπαστη της καθημερινότητάς μου και τα σχόλιά του ήταν το πρώτο πράγμα που διάβαζα κάθε Τετάρτη βράδυ που έπαιρνα τη lifo συνήθως μετά τη βραδυνή βόλτα στο κέντρο.
Ο πιτσιρίκος έχει το χάρισμα να μπορεί να σε κράξει χωρίς να παρεξηγηθείς, να σε θίξει ακόμα και σε ζητήματα που πονάνε πολύ, αλλά με ένα τέτοιο τρόπο που δεν μπορεί, θα σκάσει χαμόγελο το χειλάκι σου.
Υπήρξε ένας από τους πρώτους που έφεραν ένα καινούργιο ύφος μέσα από το blog του χρησιμοποιώντας εκφράσεις στα όρια του χυδαίου πολλές φορές, αλλά με ένα τέτοιο τρόπο, που ενώ σε άλλο κείμενο θα ήταν απαράδεκτες, στα δικά του κατουριόσουνα στα γέλια.
Παράλληλα όμως είναι ένας άνθρωπος με το θάρρος της γνώμης που πραγματικά δε φοβάται καθόλου να πει αυτό που πιστεύει, δίνοντας ένα σαφές στίγμα και γι αυτό του βγάζω το καπέλο.
Αν πραγματικά ο πιτσιρίκος αποφάσισε να σταματήσει το blog του, οτιδήποτε και αν τον οδήγησε σε αυτή την απόφαση, εγώ από εδώ θέλω να τον ευχαριστήσω για όσα μοιράστηκε μαζί μας όλο αυτό το διάστημα και να του ευχηθώ σε οτιδήποτε καινούργιο αρχίσει στη ζωή του να είναι πάντα δημιουργικός και ευτυχισμένος.
Χαρήκαμε πολύ πιτσιρίκο, θα μας λείψεις...
Υ.Γ. Για αποχαιρετιστήριο ένα από τα κείμενά του
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008
ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ
Τις τελευταίες ημέρες με αφορμή την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου από την κυβέρνηση παρακολουθούμε μία κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ τριών κομμάτων της βουλής κυρίως, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.
Όλα ξεκίνησαν από την μάλλον άστοχη πρόταση του Αλέκου Αλαβάνου για δημοψήφισμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως από κεκτημένη ταχύτητα ευνοημένος το τελευταίο διάστημα από τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν να έχει μια τρομακτική άνοδο και θέλοντας να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, θέλησε να αιφνιδιάσει την κυβέρνηση και να κερδίσει τις εντυπώσεις.
Στη σύγχρονη, μεταπολιτευτική Ελλάδα, αν δεν απατώμαι μία και μοναδική φορά έχει γίνει δημοψήφισμα, το 1974 και αφορούσε το θεμελιώδες ζήτημα του πολιτεύματος.
Βεβαίως στο παρελθόν υπήρξε και το τραγελαφικό και κίβδηλο δημοψήφισμα της χούντας.
Η λογική της "μάζας" που χρησιμοποιείται σε ένα δημοψήφισμα, όπου ο λαός καλείται να απαντήσει με ένα ναι ή με ένα όχι σε ερώτημα για το αν αποδέχεται το νόμο αυτό, είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση προβληματική. Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο έχει χιλιάδες παραμέτρους και κάποιες από αυτές είναι πιθανό για μια συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων να είναι καλές.
Επίσης τα δημοψηφίσματα κατά τη γνώμη μου είναι εργαλεία που πρέπει να ζητείται η χρήση τους μόνο σε πάρα πολύ σημαντικά ζητήματα της πολιτικής, ζητήματα που έχουν να κάνουν με θέματα που αφορούν την ουσία της δημοκρατίας μας και βεβαίως όχι ζητήματα που αφορούν τα δημόσια οικονομικά, όπως το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Αυτό το νομοσχέδιο, όπως και κάθε νομοσχέδιο, είναι ένας νόμος και μπορεί αντίστοιχα να καταργηθεί με έναν άλλο νόμο, ή να κηρυχθεί αντισυνταγματικός και να μην επικυρωθεί από τα δικαστήρια, ή ακόμα να καταργηθεί στην πράξη από το λαϊκό κίνημα και να μην εφαρμοστεί ποτέ.
Γενικά υπάρχει μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση εδώ, με την οποία συμφωνώ στο κομμάτι που μιλάει για τα δημοψηφίσματα.
Επίσης ο κύριος Αλαβάνος έκανε την κίνηση να ζητήσει να συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να τον ενημερώσει για τις κινήσεις του κόμματός του για το δημοψήφισμα και αφήνοντας να διαρρεύσει ότι θα ζητούσε να αναπέμψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το νομοσχέδιο στη Βουλή, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό εμμέσως πολιτικό πρόβλημα.
Τελικώς πρυτάννευσαν μάλλον τα πιο ήπια πνεύματα και σήμερα δε ζητήθηκε καμμία πολιτική πρωτοβουλία από τον Πρόεδρο, αλλά το κακό είχε γίνει καθώς σχολιάστηκε από όλες τις πλευρές της Βουλής αλλά έδωσε και τη δυνατότητα να παραδώσει μαθήματα Δημοκρατίας ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ καθώς επαναδιατύπωσε το αίτημά του για επαναφορά των υπερεξουσιών του Προέδρου της Δημοκρατίας!
Παίρνοντας τη σκυτάλη σήμερα το μεσημέρι, το μέχρι σήμερα πελαγωμένο ΠΑΣΟΚ, κατέθεσε μια πρόταση μομφής.
Αυτή η πρόταση μομφής δεν έχει βεβαίως καμμία τύχη, μια και η κυβερνητική πλειοψηφία είναι δεδομένη.
Για πολλές εβδομάδες, ή ακόμα και μήνες, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πελαγοδρομούσε ανάμεσα σε εσωτερικές έριδες και στην έλλειψη πολιτικού στίγματος.
Η απειλή της απώλειας της δεύτερης θέσης στις δημοσκοπήσεις το τελευταίο διάστημα από την αλματώδη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς έβαλε σε σκέψεις την ηγεσία του και το αποτέλεσμα ήταν αυτή η πρόταση δυσπιστίας.
Μόνο που και εδώ, όπως και αλλού το τελευταίο διάστημα, έρχονται δεύτεροι.
Η πρόταση για δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν μόνο πρώτη χρονικά. Με την κατάθεσή της στη Βουλή, δόθηκε σε όλους η εντύπωση ότι τα υπόλοιπα κόμματα πιάστηκαν στον ύπνο.
Μία τέτοια κίνηση κανείς δεν την περίμενε από το τέταρτο, με βάση τα ποσοστά των τελευταίων εκλογών, κόμμα της Βουλής.
Μία τέτοια πρωτοβουλία θα την περίμενε κανείς από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, καθότι εκείνη είναι υποτίθεται αυτή που διεκδικεί την εξουσία άμεσα, λόγω της εγγύτητάς της με το πρώτο κόμμα από άποψη ψήφων.
Όπως καταλαβαίνει κανείς, έτσι όπως ήταν η κατάσταση το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να αντιδράσει.
Η πρόταση αυτή δυσπιστίας, διατείνονται όλοι από το ΠΑΣΟΚ ότι γίνεται για ουσιαστικούς λόγους, για να αναδείξουν το έλειμμα πολιτικής και το καταστροφικό έργο της κυβέρνησης.
Πού ήταν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ την εποχή των μεγάλων σκανδάλων της ΝΔ; Γιατί δεν κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας, που θα είχε και πολύ μεγαλύτερο έρεισμα στο κοινωνικό σύνολο την εποχή του σκανδάλου των υποκολοπών; Την εποχή του σκανδάλου των δομημένων ομολόγων; Την εποχή των συλλήψεων των Πακιστανών;
Η αντιπολίτευση που άσκησε μέσα σε όλο αυτό το διάστημα ήταν τουλάχιστον ανεπαρκής.
Η τελευταία φορά που κατατέθηκε πρόταση μομφής από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν το 2007, όταν, κάτω από το βάρος των φοιτητικών κινητοποιήσεων, όπου πρωτοστάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου αρχικά είχε συναινέσει για την αναθεώρηση του άρθρου 16. Και ήταν πάρα πολύ εμφανές ότι ο κύριος Παπανδρέου, με δεδηλωμένη τη γνώμη ότι έιναι υπέρμαχος των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν για να μπορέσει να παρουσιάσει ένα έργο ως αντιπολίτευση και κάτω από το βάρος των δημοσκοπήσεων.
Κάτι αντίστοιχο γίνεται και σήμερα. Μέσα στην πρωτοφανή κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ μέσα σε ένα εξάμηνο και αφού σε πολλά σημεία της πολιτικής του διαφέρει ελάχιστα από το κυβερνών κόμμα, πρέπει παρολαυτά να παρουσιάσει κάποιο έργο. Αποτέλεσμα η πρόταση δυσπιστίας.
Τις επόμενες μέρες θα παρακολουθήσουμε στη Βουλή την επανάληψη μιας ταινίας που έχουμε ξαναδεί. Η κυβέρνηση θα εκθέσει το έργο της και η αξιωματική αντιπολίτευση θα της επιτεθεί σε όλους τους τόνους. Το σίγουρο είναι ότι δεν πείθει κανείς από τους δύο.
Η Αριστερά καθισμένη στα δικά της έδρανα θα περιμένει τη σειρά της. Αυτό που εμείς θα περιμένουμε από αυτήν είναι ένας διαφορετικός πολιτικός πολιτισμός από ό,τι μέχρι σήμερα έχουμε συνηθίσει. Ελπίζουμε να μη μας απογοητεύσει.
Όλα ξεκίνησαν από την μάλλον άστοχη πρόταση του Αλέκου Αλαβάνου για δημοψήφισμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως από κεκτημένη ταχύτητα ευνοημένος το τελευταίο διάστημα από τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν να έχει μια τρομακτική άνοδο και θέλοντας να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, θέλησε να αιφνιδιάσει την κυβέρνηση και να κερδίσει τις εντυπώσεις.
Στη σύγχρονη, μεταπολιτευτική Ελλάδα, αν δεν απατώμαι μία και μοναδική φορά έχει γίνει δημοψήφισμα, το 1974 και αφορούσε το θεμελιώδες ζήτημα του πολιτεύματος.
Βεβαίως στο παρελθόν υπήρξε και το τραγελαφικό και κίβδηλο δημοψήφισμα της χούντας.
Η λογική της "μάζας" που χρησιμοποιείται σε ένα δημοψήφισμα, όπου ο λαός καλείται να απαντήσει με ένα ναι ή με ένα όχι σε ερώτημα για το αν αποδέχεται το νόμο αυτό, είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση προβληματική. Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο έχει χιλιάδες παραμέτρους και κάποιες από αυτές είναι πιθανό για μια συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων να είναι καλές.
Επίσης τα δημοψηφίσματα κατά τη γνώμη μου είναι εργαλεία που πρέπει να ζητείται η χρήση τους μόνο σε πάρα πολύ σημαντικά ζητήματα της πολιτικής, ζητήματα που έχουν να κάνουν με θέματα που αφορούν την ουσία της δημοκρατίας μας και βεβαίως όχι ζητήματα που αφορούν τα δημόσια οικονομικά, όπως το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Αυτό το νομοσχέδιο, όπως και κάθε νομοσχέδιο, είναι ένας νόμος και μπορεί αντίστοιχα να καταργηθεί με έναν άλλο νόμο, ή να κηρυχθεί αντισυνταγματικός και να μην επικυρωθεί από τα δικαστήρια, ή ακόμα να καταργηθεί στην πράξη από το λαϊκό κίνημα και να μην εφαρμοστεί ποτέ.
Γενικά υπάρχει μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση εδώ, με την οποία συμφωνώ στο κομμάτι που μιλάει για τα δημοψηφίσματα.
Επίσης ο κύριος Αλαβάνος έκανε την κίνηση να ζητήσει να συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να τον ενημερώσει για τις κινήσεις του κόμματός του για το δημοψήφισμα και αφήνοντας να διαρρεύσει ότι θα ζητούσε να αναπέμψει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το νομοσχέδιο στη Βουλή, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό εμμέσως πολιτικό πρόβλημα.
Τελικώς πρυτάννευσαν μάλλον τα πιο ήπια πνεύματα και σήμερα δε ζητήθηκε καμμία πολιτική πρωτοβουλία από τον Πρόεδρο, αλλά το κακό είχε γίνει καθώς σχολιάστηκε από όλες τις πλευρές της Βουλής αλλά έδωσε και τη δυνατότητα να παραδώσει μαθήματα Δημοκρατίας ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ καθώς επαναδιατύπωσε το αίτημά του για επαναφορά των υπερεξουσιών του Προέδρου της Δημοκρατίας!
Παίρνοντας τη σκυτάλη σήμερα το μεσημέρι, το μέχρι σήμερα πελαγωμένο ΠΑΣΟΚ, κατέθεσε μια πρόταση μομφής.
Αυτή η πρόταση μομφής δεν έχει βεβαίως καμμία τύχη, μια και η κυβερνητική πλειοψηφία είναι δεδομένη.
Για πολλές εβδομάδες, ή ακόμα και μήνες, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πελαγοδρομούσε ανάμεσα σε εσωτερικές έριδες και στην έλλειψη πολιτικού στίγματος.
Η απειλή της απώλειας της δεύτερης θέσης στις δημοσκοπήσεις το τελευταίο διάστημα από την αλματώδη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς έβαλε σε σκέψεις την ηγεσία του και το αποτέλεσμα ήταν αυτή η πρόταση δυσπιστίας.
Μόνο που και εδώ, όπως και αλλού το τελευταίο διάστημα, έρχονται δεύτεροι.
Η πρόταση για δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν μόνο πρώτη χρονικά. Με την κατάθεσή της στη Βουλή, δόθηκε σε όλους η εντύπωση ότι τα υπόλοιπα κόμματα πιάστηκαν στον ύπνο.
Μία τέτοια κίνηση κανείς δεν την περίμενε από το τέταρτο, με βάση τα ποσοστά των τελευταίων εκλογών, κόμμα της Βουλής.
Μία τέτοια πρωτοβουλία θα την περίμενε κανείς από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, καθότι εκείνη είναι υποτίθεται αυτή που διεκδικεί την εξουσία άμεσα, λόγω της εγγύτητάς της με το πρώτο κόμμα από άποψη ψήφων.
Όπως καταλαβαίνει κανείς, έτσι όπως ήταν η κατάσταση το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να αντιδράσει.
Η πρόταση αυτή δυσπιστίας, διατείνονται όλοι από το ΠΑΣΟΚ ότι γίνεται για ουσιαστικούς λόγους, για να αναδείξουν το έλειμμα πολιτικής και το καταστροφικό έργο της κυβέρνησης.
Πού ήταν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ την εποχή των μεγάλων σκανδάλων της ΝΔ; Γιατί δεν κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας, που θα είχε και πολύ μεγαλύτερο έρεισμα στο κοινωνικό σύνολο την εποχή του σκανδάλου των υποκολοπών; Την εποχή του σκανδάλου των δομημένων ομολόγων; Την εποχή των συλλήψεων των Πακιστανών;
Η αντιπολίτευση που άσκησε μέσα σε όλο αυτό το διάστημα ήταν τουλάχιστον ανεπαρκής.
Η τελευταία φορά που κατατέθηκε πρόταση μομφής από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν το 2007, όταν, κάτω από το βάρος των φοιτητικών κινητοποιήσεων, όπου πρωτοστάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου αρχικά είχε συναινέσει για την αναθεώρηση του άρθρου 16. Και ήταν πάρα πολύ εμφανές ότι ο κύριος Παπανδρέου, με δεδηλωμένη τη γνώμη ότι έιναι υπέρμαχος των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν για να μπορέσει να παρουσιάσει ένα έργο ως αντιπολίτευση και κάτω από το βάρος των δημοσκοπήσεων.
Κάτι αντίστοιχο γίνεται και σήμερα. Μέσα στην πρωτοφανή κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ μέσα σε ένα εξάμηνο και αφού σε πολλά σημεία της πολιτικής του διαφέρει ελάχιστα από το κυβερνών κόμμα, πρέπει παρολαυτά να παρουσιάσει κάποιο έργο. Αποτέλεσμα η πρόταση δυσπιστίας.
Τις επόμενες μέρες θα παρακολουθήσουμε στη Βουλή την επανάληψη μιας ταινίας που έχουμε ξαναδεί. Η κυβέρνηση θα εκθέσει το έργο της και η αξιωματική αντιπολίτευση θα της επιτεθεί σε όλους τους τόνους. Το σίγουρο είναι ότι δεν πείθει κανείς από τους δύο.
Η Αριστερά καθισμένη στα δικά της έδρανα θα περιμένει τη σειρά της. Αυτό που εμείς θα περιμένουμε από αυτήν είναι ένας διαφορετικός πολιτικός πολιτισμός από ό,τι μέχρι σήμερα έχουμε συνηθίσει. Ελπίζουμε να μη μας απογοητεύσει.
Τρίτη 25 Μαρτίου 2008
Το "Σ' αγαπώ" μ' ένα τραγούδι
Να πεις σ' αγαπώ μ' ένα τραγούδι...
Διαβάζοντας τη lifewhispers μου φάνηκε καταπληκτική ιδέα!
Ο κανόνας είναι λέει να βάλουμε δύο τραγούδια, ένα αντρικό και ένα γυναικείο.
Εδώ πρέπει να πω ότι η επαγγελματική μου ενασχόληση με την κλασσική μουσική, μου στερεί ίσως τη δυνατότητα να την απολαύσω κι εγώ σαν ακροατής όπως όλοι οι φίλοι μου και βέβαια ο περισσότερος κόσμος.
Φανταστείτε πολλές φορές γυρνώντας στο σπίτι, δεν έχω καμμιά διάθεση να ακούσω μουσική, μια και κανείς δε θέλει να ασχολείται με τη δουλειά του 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Παρολαυτά έρχονται στιγμές που πραγματικά θέλω να ξεχάσω την καθημερινότητα και να αφεθώ να με ταξιδέψει η ουράνια μουσική, να γυρίσω πίσω και να ξαναθυμηθώ ήχους που με έκαναν να αγαπήσω τόσο πολύ αυτή την τέχνη που να την κάνω επάγγελμα.
Διαβάζοντας τη lifewhispers μου φάνηκε καταπληκτική ιδέα!
Ο κανόνας είναι λέει να βάλουμε δύο τραγούδια, ένα αντρικό και ένα γυναικείο.
Εδώ πρέπει να πω ότι η επαγγελματική μου ενασχόληση με την κλασσική μουσική, μου στερεί ίσως τη δυνατότητα να την απολαύσω κι εγώ σαν ακροατής όπως όλοι οι φίλοι μου και βέβαια ο περισσότερος κόσμος.
Φανταστείτε πολλές φορές γυρνώντας στο σπίτι, δεν έχω καμμιά διάθεση να ακούσω μουσική, μια και κανείς δε θέλει να ασχολείται με τη δουλειά του 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Παρολαυτά έρχονται στιγμές που πραγματικά θέλω να ξεχάσω την καθημερινότητα και να αφεθώ να με ταξιδέψει η ουράνια μουσική, να γυρίσω πίσω και να ξαναθυμηθώ ήχους που με έκαναν να αγαπήσω τόσο πολύ αυτή την τέχνη που να την κάνω επάγγελμα.
Διάλεξα λοιπόν δύο αγαπημένες μου άριες, μια για άντρα και μία για γυναίκα.
Η πρώτη άρια είναι από την όπερα του Μπιζέ Κάρμεν. Ο Δον Ζοζέ τραγουδάει στην αγαπημένη του Κάρμεν για τον έρωτά του και πώς τον κράτησε ζωντανό τον καιρό που πέρασε κλεισμένος στη φυλακή, έχοντας μοναδικό ενθύμιο ένα λουλούδι που του είχε πετάξει εκείνη. Περιέχει όλο το πάθος και την τρυφερότητα και συνάμα την τραγικότητα που έχει ο έρωτας. Τραγουδάει ένας από τους αγαπημένους μου νέους τενόρους, ο Jonas Kaufmann.
Η δεύτερη άρια είναι από την όπερα του Μπελίνι "Η Υπνοβάτιδα". Η Αμίνα τραγουδάει για τη χαμένη της αγάπη τον Ελβίνο, ο οποίος άδικα τη χώρισε, παίρνοντας το δαχτυλίδι που της είχε χαρίσει πίσω. Της μένει η εικόνα του βαθιά κρυμμένη στο στήθος και το λουλούδι που της είχε χαρίσει όταν ήταν ακόμα ερωτευμένος μαζί της. Τραγουδάει η μεγάλη Μαρία Κάλας, με όλη την τρυφερότητα που μπορεί να εκφράσει μια γυναίκα, εκφράζοντας το μέγεθος της απώλειας.
Τα λουλούδια και η μουσική λοιπόν, γιατί τι περισσότερο είναι ο έρωτας, παρά εικόνες, ήχοι και αρώματα
Η πρώτη άρια είναι από την όπερα του Μπιζέ Κάρμεν. Ο Δον Ζοζέ τραγουδάει στην αγαπημένη του Κάρμεν για τον έρωτά του και πώς τον κράτησε ζωντανό τον καιρό που πέρασε κλεισμένος στη φυλακή, έχοντας μοναδικό ενθύμιο ένα λουλούδι που του είχε πετάξει εκείνη. Περιέχει όλο το πάθος και την τρυφερότητα και συνάμα την τραγικότητα που έχει ο έρωτας. Τραγουδάει ένας από τους αγαπημένους μου νέους τενόρους, ο Jonas Kaufmann.
Η δεύτερη άρια είναι από την όπερα του Μπελίνι "Η Υπνοβάτιδα". Η Αμίνα τραγουδάει για τη χαμένη της αγάπη τον Ελβίνο, ο οποίος άδικα τη χώρισε, παίρνοντας το δαχτυλίδι που της είχε χαρίσει πίσω. Της μένει η εικόνα του βαθιά κρυμμένη στο στήθος και το λουλούδι που της είχε χαρίσει όταν ήταν ακόμα ερωτευμένος μαζί της. Τραγουδάει η μεγάλη Μαρία Κάλας, με όλη την τρυφερότητα που μπορεί να εκφράσει μια γυναίκα, εκφράζοντας το μέγεθος της απώλειας.
Τα λουλούδια και η μουσική λοιπόν, γιατί τι περισσότερο είναι ο έρωτας, παρά εικόνες, ήχοι και αρώματα
Σάββατο 22 Μαρτίου 2008
5 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΙΡΑΚ
Την περασμένη βδομάδα συμπληρώθηκαν 5 χρόνια πολέμου στο Ιράκ.
Η επέτειος αυτή έρχεται σε μια συγκυρία που όλοι στην Ελλάδα ασχολούνται με άλλα θέματα της επικαιρότητας και κυρίως με το ληστρικό ασφαλιστικό νομοσχέδιο που η συντηρητική κυβέρνηση αποφάσισε να ψηφίσει.
Όμως ο όλεθρος του πολέμου και η προοπτική της συνέχισής του για πολύ ακόμα, είναι ένα θέμα που, όσο κι αν δε μας αφορά άμεσα, έχει προτεραιότητα.
Οι εκλογές στην Αμερική τον ερχόμενο Νοέμβριο και η προοπτική της νίκης του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου, γερουσιαστή Μακ Κέιν, ξαναφέρνουν το θέμα στην επικαιρότητα.
Ο γερουσιαστής λέει ότι "η πρόωρη απόσυρση των στρατευμάτων των ΗΠΑ από το Ιράκ θα οδηγήσει σε χάος και σε γενοκτονία".
Η άμεση επίσης επίσκεψη, την επόμενη μέρα της νίκης του για χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων στις προκριμματικές εκλογές , στο Λευκό Οίκο για να συναντήσει τον πρόεδρο Μπους, κάνει ακόμα πιο προφανή τη σύνδεση της πολιτικής του γερουσιαστή με την πολιτική που αυτά τα 5 χρόνια, με καταστροφικά αποτελέσματα, άσκησαν οι ΗΠΑ στην περιοχή αλλά και στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.
Οι ΗΠΑ μέχρι τώρα συνεχίζουν να πιέζουν τη χωρα μας, όπως και όλες τις σύμμαχες χώρες τους στο ΝΑΤΟ να αποστείλλουν περισσότερα στρατεύματα στις περιοχές του πολέμου.
Χαμένη μέσα στη δίνη μιας καυτής επικαιρότητας, τη βδομάδα που πέρασε, αυτή η επέτειος.
Δε θα πρέπει όμως να αφήσουμε το θέμα να ξεχαστεί.
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΚ! ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΡΑ!
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2008
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!/ A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS!
Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.
Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα "συμβόλαιο συμβίωσης" ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό "συμβόλαιο" μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.
Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ
In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.
According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership "contract" EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere "contract" can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.
The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.
This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.
GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION
...................................................................................
Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα "συμβόλαιο συμβίωσης" ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό "συμβόλαιο" μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.
Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ
In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.
According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership "contract" EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere "contract" can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.
The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.
This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.
GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION
...................................................................................
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
